Υπάρχει ένας μήνας στην Κύπρο που αρνείται πεισματικά να αποφασίσει σε ποια εποχή ανήκει. Κι αυτός είναι ο Σεπτέμβρης!
Ένας μήνας που ξεκινά με διάθεση φθινοπώρου, αλλά αρνείται να αφήσει πίσω του το καλοκαίρι. Ένας μήνας που το ημερολόγιο λέει «νέα εποχή», αλλά ο καιρός επιμένει να λειτουργεί με τους δικούς του κανόνες. Και αυτό αλήθεια, δεν μπορεί κανείς να το αμφισβητήσει.
Το πρωί μπορεί να σηκωθείς και να νιώσεις εκείνη τη μικρή αλλαγή στον αέρα. Μια ελαφριά δροσιά, μια διαφορετική αίσθηση, κάτι που σε κάνει να σκεφτείς ότι ίσως ήρθε επιτέλους η ώρα να μαζέψουμε τα καλοκαιρινά.
Μετά βγαίνει ο ήλιος. Και κάπου εκεί, γύρω στο μεσημέρι, καταλαβαίνεις ότι βιάστηκες.
Το κλιματιστικό ξαναμπαίνει σε λειτουργία, το μπουκάλι με το παγωμένο νερό και τα παγάκια γίνεται ξανά απαραίτητο και η σκέψη «να πάμε για μια βουτιά;» εξακολουθεί να είναι απολύτως λογική.
Γιατί στην Κύπρο ο Σεπτέμβρης δεν σημαίνει απαραίτητα ότι τελείωσε το καλοκαίρι.
Σημαίνει ότι το καλοκαίρι άρχισε να χαμηλώνει λίγο την ένταση.
Το καλοκαίρι που δεν θέλει να φύγει
Αλήθεια, με τέτοια εποχή, οι παραλίες παραμένουν στο πρόγραμμα. Και όχι απλώς ως μια τελευταία προσπάθεια να προλάβουμε τα μπάνια πριν κρυώσει ο καιρός. Ο Σεπτέμβρης μπορεί να είναι από τους καλύτερους μήνες για θάλασσα.
Η υπερβολική ζέστη του Αυγούστου αρχίζει να υποχωρεί, η πολυκοσμία σταδιακά μειώνεται και μια μέρα στην παραλία αποκτά έναν πιο ήρεμο ρυθμό.
Δεν υπάρχει εκείνη η αίσθηση ότι πρέπει να προλάβεις.
Μπορείς να πας για μπάνιο το πρωί αν δεν εργάζεσαι, να μείνεις μέχρι το απόγευμα, να φύγεις όταν αρχίσει να πέφτει ο ήλιος και να νιώσεις ότι τελικά δεν χρειάστηκε να κάνεις τίποτα ιδιαίτερο για να περάσεις καλά.
Μόνο θάλασσα.
Λίγος ήλιος.
Και χρόνος. Για σένα.
Και ίσως αυτό να είναι που κάνει τον Σεπτέμβρη τόσο όμορφο. Το καλοκαίρι δεν εξαφανίζεται από τη μια μέρα στην άλλη. Φεύγει σιγά-σιγά, αφήνοντάς μας χρόνο να το χαιρετήσουμε.
Αλλά η καθημερινότητα έχει ήδη επιστρέψει
Την ίδια στιγμή, όμως, η Κύπρος αρχίζει να ξαναμπαίνει στους ρυθμούς της.
Τα σχολεία ανοίγουν. Οι δρόμοι γεμίζουν ξανά από νωρίς. Οι πρωινές και οι απογευματινές διαδρομές αποκτούν την κλασική κίνηση και τα ξυπνητήρια επιστρέφουν εκεί όπου για μερικές εβδομάδες είχαν σχεδόν ξεχαστεί.
Οι διακοπές τελειώνουν.
Τα γραφεία γεμίζουν.
Οι υποχρεώσεις επιστρέφουν (!).
Και ξαφνικά όλοι αρχίζουμε να μιλάμε για «νέα αρχή».
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
