Στην Κύπρο, υπάρχει μια ερώτηση που μπορεί να προκαλέσει μικρή αναστάτωση σε κάθε οικογενειακό τραπέζι: «Έφαγες;»
Αν πεις «ναι», η απάντηση είναι σχεδόν πάντα η ίδια: «Εντάξει, αλλά κάτσε να φας κάτι λίγο». Κι αυτό το «κάτι λίγο» μπορεί να περιλαμβάνει τρία κυρίως φαγητά, δύο σαλάτες, πατάτες, ψωμί, χαλλούμι και ένα ταψί γλυκό που μόλις βγήκε από τον φούρνο.
Η γιαγιά, βέβαια, επιμένει πως δεν έφτιαξε πολλά. «Έκαμα μόνο λίγα πράγματα», λέει, ενώ στην κουζίνα υπάρχουν αρκετές κατσαρόλες για να ταΐσουν ολόκληρη την πολυκατοικία. Κι αν το πιάτο σου αδειάσει, δεν σημαίνει ότι χόρτασες. Σημαίνει ότι ήρθε η ώρα να σου βάλει κι άλλο.
«Μα γιαγιά, δεν μπορώ άλλο».
«Εν να φας μια μπουκιά ακόμα».
Η μία μπουκιά καταλήγει σε μισή μερίδα, κι όταν επιτέλους πεις «χόρτασα», εμφανίζεται το φρούτο, ο καφές και το γλυκό. Γιατί στην Κύπρο, το «δεν θέλω άλλο» συχνά εκλαμβάνεται ως πρόσκληση για καινούργια προσπάθεια.
Κι έτσι φεύγεις από το σπίτι με γεμάτο στομάχι και ένα τάπερ στο χέρι — «για αύριο, να μην μαγειρεύεις». Μήπως έχουμε ψυχολογικά με το φαγητό; Ίσως. Αλλά αν η αγάπη μετριέται σε μερίδες, οι γιαγιάδες μας αγαπούν… σε οικογενειακό μέγεθος.
Κατερίνα Χριστοφή
