Στο ακρωτήρι κοντά στην Πέγεια, ο Αντρέα Μπρούνο έβαλε την έκθεση κάτω από έναν χαμηλό μεταλλικό θόλο.
Στη Μάα–Παλαιόκαστρο, ανάμεσα στον αρχαιολογικό χώρο και τη θάλασσα, ο θόλος του μουσείου μόλις σηκώνεται από το έδαφος. Η έκθεση βρίσκεται σε κυκλική αίθουσα από κάτω. Ο Ιταλός αρχιτέκτονας Αντρέα Μπρούνο διάλεξε αυτή τη θέση για να μείνει όσο γίνεται ανέπαφη η γραμμή του ακρωτηρίου.
Στην ίδια χερσόνησο σώζεται ο οικισμός της ύστερης εποχής του Χαλκού. Οι ανασκαφές έφεραν στο φως μικρές κατοικίες και μεγαλύτερα κτίρια. Σε ορισμένα από τα μεγαλύτερα, οι αρχαιολόγοι βρήκαν κεντρικές εστίες και βοηθητικούς χώρους. Τα ίχνη τους παραπέμπουν σε επεξεργασία τροφής και γεύματα όπου συμμετείχαν περισσότεροι άνθρωποι από ένα νοικοκυριό.
Δύο διαφορετικές αναγνώσεις της ίδιας θέσης
Στο ύπαιθρο διαβάζεις το έδαφος. Βλέπεις πού βρίσκονταν τα τείχη, πώς απλώνονταν τα κτίρια και πόσο κοντά ήταν η θάλασσα στις δύο πλευρές του οικισμού. Η αίθουσα σχεδιάστηκε για να παρουσιάζει στους επισκέπτες τους ανθρώπους που έζησαν εκεί και τις επαφές τους με το Αιγαίο.
Το Τμήμα Αρχαιοτήτων αναφέρει ότι το μουσείο άνοιξε το 1996 με χρηματοδότηση του Ιδρύματος Α. Γ. Λεβέντη. Το κτίριο παραμένει ένα δεύτερο θέμα της επίσκεψης, ειδικά όταν σταθείς στα αρχαία κατάλοιπα και παρατηρήσεις πόσο λίγο από τη νεότερη κατασκευή φαίνεται πάνω από το έδαφος.
Ο.
