Είναι στιγμές που ο χρόνος μοιάζει να σταματά, και η παιδική ηλικία ξαναζωντανεύει μέσα από ένα παιχνίδι. Είναι φορές που σκέφτεται κανείς πόσο γρήγορα περνάει ο καιρός και συνειδητοποιεί πόσο πολύ έχουν αλλάξει όλα, εκτός από τις αναμνήσεις που μένουν ζωντανές.
Πέντε φίλοι από τη Λύση ο Κωστάκης Ανδρέου, ο Γιάγκος Πυριπίτση, ο Ανδρέας Πετεινός, ο Κυριάκος Χατζηττοφή και ο Θεοφάνης Χατζηττοφή, συναντιούνται ξανά για να παίξουν λιγκρίν, ένα παραδοσιακό παιχνίδι που σημάδεψε τα παιδικά τους χρόνια.
Το λιγκρίν παίζεται με δύο πέτρες που χρησιμεύουν ως βάση και ανάμεσά τους τοποθετείται το μικρό ξύλο – το «λιγκρίν» – και χρησιμοποιώντας τη «λιγκρόβερκα» (τη βέρκα), ο παίκτης το πετά με δύναμη προς τους άλλους. Οι υπόλοιποι προσπαθούν να το αρπάξουν ή να το αποκρούσουν και να το στείλουν πίσω, προσπαθώντας να το φέρουν όσο πιο κοντά γίνεται στις πέτρες, ώστε να «κάψουν» τον παίκτη που στέκεται εκεί – να χάσει δηλαδή ο παίκτης που στεκόταν εκεί.
Στο βίντεο, μέσα από τα χτυπήματα, τις αποκρούσεις και τα πειράγματα, οι πέντε φίλοι ξαναζούν τις παιδικές τους στιγμές, γεμίζοντας την παραδοσιακή αυλή με γέλια και ιστορίες που παραμένουν ζωντανές. Θα έλεγε κανείς ότι πρόκειται για ένα παιχνίδι που σήμερα μοιάζει απλό, αλλά για αυτούς αποτελεί γέφυρα ανάμεσα στο παρελθόν και το σήμερα. Διότι μέσα από αυτό το «απλό» παιχνίδι, οι φίλοι ξαναβρίσκουν τη χαρά, τη νοσταλγία και τις ιστορίες που κρατούν ζωντανή τη μνήμη τους από τότε μέχρι σήμερα.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
