Αγία Μαρίνα: Το ξωκλήσι στο υπέροχο Φοινί που «γεννήθηκε» από ένα τάμα

Share post:

Λίγο έξω από το χωριό Φοινί, της Επαρχίας Λεμεσού, προς τα δυτικά, και συγκεκριμένα στην τοποθεσία «Βίνες», εκεί όπου ο κάμπος συναντά το πράσινο, πεύκα και θάμνους, βρίσκεται ένα μικρό ξωκλήσι με ξεχωριστή ιστορία. Είναι η Αγία Μαρίνα, ένα ήσυχο καταφύγιο πίστης που στέκει σε μικρή απόσταση από το ποτάμι, το οποίο διασχίζει το χωριό.

Το ξωκλήσι ολοκληρώθηκε το 1999 και, παρά το μικρό του μέγεθος, ξεχωρίζει για την απλότητα και την παραδοσιακή του αισθητική. Χτισμένο από μικρό τούβλο και ντυμένο εξωτερικά με πέτρα της περιοχής, δένει αρμονικά με το φυσικό τοπίο. Στο εσωτερικό, οι λευκοί τοίχοι, η επίπεδη οροφή και οι λιγοστοί ξύλινοι σκάμνοι δημιουργούν μια λιτή και κατανυκτική ατμόσφαιρα.

Την εικόνα του μικρού ναού συμπληρώνει το ξύλινο, σκαλιστό εικονοστάσι, το οποίο χωρίζει την Αγία Τράπεζα από τον κυρίως ναό και φιλοξενεί επτά φορητές εικόνες. Δίπλα τους, τα ξύλινα σκαλιστά ψαλτήρια προσθέτουν ακόμη μία πινελιά παραδοσιακής τέχνης.

Ξεχωριστή θέση έχει η εικόνα της Αγίας Μαρίνας, που βρίσκεται στη δυτική είσοδο του ξωκλησιού, σε ειδικό προσκυνητάρι, η οποία υποδέχεται τον επισκέπτη και δίνει από την πρώτη στιγμή τον τόνο της ευλάβειας που χαρακτηρίζει τον χώρο.

Πίσω, όμως, από την ανέγερση του μικρού ναού υπάρχει μια προσωπική ιστορία πίστης και εκπλήρωσης μιας υπόσχεσης.  Σύμφωνα με την επίσημη ιστοσελίδα του Κοινοτικού Συμβούλιου Φοινιού, το ξωκλήσι οικοδομήθηκε εξ ολοκλήρου με δαπάνη του Φοινιώτη Αντωνάκη Χρυσοστόμου, ο οποίος θέλησε με αυτόν τον τρόπο να ολοκληρώσει ένα τάμα που είχε κάνει.

Η ιστορία της Αγίας Μαρίνας συνδέεται και με μια ακόμη πράξη προσφοράς. Τη γη πάνω στην οποία ανεγέρθηκε το ξωκλήσι δώρισε η οικογένεια Ψάλιου, από τα αδέλφια Θεοχάρη και Ευαγόρα Ψάλιου. Έτσι, ένας τόπος πίστης δημιουργήθηκε μέσα από τη συνάντηση δύο διαφορετικών προσφορών, που έγιναν με τον ίδιο σκοπό: να αποκτήσει ο τόπος ένα δικό του μικρό προσκύνημα.

Σήμερα, μέσα στο φυσικό τοπίο των «Βινών», η Αγία Μαρίνα παραμένει ένα ήσυχο σημείο συνάντησης ανθρώπων και παράδοσης. Κάθε χρόνο, στις 17 Ιουλίου, το ξωκλήσι γεμίζει ζωή και οι πιστοί συγκεντρώνονται για την πανηγυρική γιορτή της Αγίας Μαρίνας.

Ανάμεσα στα πεύκα, τον κάμπο και το ποτάμι, το μικρό ξωκλήσι συνεχίζει να θυμίζει πως κάποτε μια προσωπική υπόσχεση μπορεί να γίνει κτήμα μιας ολόκληρης κοινότητας.

Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου με πληροφορίες και Κεντρική Φωτογραφία: Κοινοτικό Συμβούλιο Φοινιού

Related articles

Κυπριακό ρόδι: Ο κατακόκκινος θησαυρός της γης μας

Από τους αρχαίους μύθους και τις αυλές των χωριών μέχρι τις καλλιέργειες της Ορμήδειας, το κυπριακό ρόδι κουβαλά...

6+1 εκκλησίες (στην Κύπρο) αφιερωμένες στην Παναγία που αξίζει να γνωρίσεις

Σε κάθε γωνιά της Κύπρου, η Παναγία έχει αφήσει το δικό της αποτύπωμα. Σε κορυφές βουνών, μέσα σε...

Μηναλλάγια: Πώς οι παλιοί Κύπριοι «διάβαζαν» τον καιρό

Δώδεκα ημέρες του Αυγούστου αντιστοιχούν στους δώδεκα μήνες του χρόνου, σε μια παράδοση που μεταδίδεται από γενιά σε...

Κυπριακές παροιμίες και δοξασίες για τον μήνα Αύγουστο

Αύγουστος: Ο μήνας του τρύγου, της Παναγίας και της λαϊκής σοφίας Στα χρόνια τα παλιά,  ο Αύγουστος - ή...

Απαράδεκτη εικόνα έξω από το Κοιμητήριο Πολεμιδιών – Έχει μετατραπεί σε σκουπιδότοπο-(Bίντεο)

Απαράδεκτη είναι η εικόνα που καταγράφεται έξω από το Κοιμητήριο Πολεμιδιών, με τον χώρο να έχει μετατραπεί σε...

Κάβο Γκρέκο μετά τις 18:00: Η ώρα που η Κύπρος γίνεται… χρυσή

Υπάρχει ένας διαφορετικός τρόπος να γνωρίσεις το Κάβο Γκρέκο και δεν χρειάζεται να ξεκινήσεις από το πρωί. Αντίθετα,...

«ΧΡΩΜΑΤΑ ΖΩΗΣ» | Υπογονιμότητα: Όταν η επιθυμία για ένα παιδί συναντά την επιστήμη και την ελπίδα

Η υπογονιμότητα είναι ένα ζήτημα που συχνά συνοδεύεται από αγωνία, άγχος και πολλά ερωτήματα. Για αρκετά ζευγάρια, η...

Αχιλλέας Δημητριάδης: «Αύριο κιόλας θα πήγαινα στον Ερχιουρμάν» – Στενεύουν τα περιθώρια στο Κυπριακό (video)

Την άποψη ότι στο Κυπριακό ο χρόνος κυλά χωρίς να αξιοποιείται και τα περιθώρια στενεύουν επικίνδυνα εξέφρασε ο...