Πριν από τα πλαστικά δοχεία και τα σύγχρονα σκεύη, ο κόκκινος πηλός έδινε λύσεις στις καθημερινές ανάγκες των κυπριακών νοικοκυριών. Στον Κόρνο, η αγγειοπλαστική εξελίχθηκε σε σημαντική τέχνη και τα πήλινα αντικείμενα κατασκευάζονταν για να μεταφέρουν, να φυλάσσουν και να μαγειρεύουν τρόφιμα. Ο Κόρνος και το Φοινί ήταν γνωστά κέντρα παραγωγής κόκκινων πήλινων αγγείων, τα οποία προμήθευαν πόλεις και χωριά της Κύπρου.
Κάθε σκεύος είχε τη δική του χρήση. Η κούζα ήταν αγγείο για το νερό, ενώ το πιθάρι μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για την αποθήκευση κρασιού, λαδιού, νερού ή δημητριακών. Τα πιθαρούθκια, μικρότερα πήλινα σκεύη, χρησίμευαν για το ψήσιμο κρέατος. Στα κορνιώτικα εργαστήρια κατασκευάζονταν επίσης διάφορα μαγειρικά σκεύη, γλάστρες και διακοσμητικά αντικείμενα.
Η κατασκευή τους απαιτούσε γνώση του υλικού και επιδέξια εργασία. Σύμφωνα με τον Δήμο Λευκάρων, οι τεχνίτες του Κόρνου χρησιμοποιούσαν κοκκινόχωμα από την περιοχή του Σταυροβουνιού. Αφού το άλεθαν και το ζύμωναν, έπλαθαν τον πηλό στον τροχό και διαμόρφωναν το σχήμα του αγγείου. Με απλά εργαλεία λέπτυναν τα τοιχώματα και σχημάτιζαν τον λαιμό, ενώ σε ορισμένα αγγεία πρόσθεταν λιτές διακοσμητικές ταινίες.
Η τέχνη αυτή δεν ήταν μόνο διακοσμητική. Τα αγγεία εξυπηρετούσαν πραγματικές ανάγκες του σπιτιού και της αγροτικής ζωής. Με τον χρόνο, όμως, η χρήση τους περιορίστηκε. Το Δημοτικό Διαμέρισμα Κόρνου αναφέρει ότι η βιομηχανική παραγωγή από άλλα υλικά και η αλλαγή των καθημερινών συνηθειών συνέβαλαν στην παρακμή του επαγγέλματος. Η κούζα δεν ήταν πια απαραίτητη για τη μεταφορά νερού από το πηγάδι, ενώ το πήλινο σταμνί που δρόσιζε το νερό το καλοκαίρι αντικαταστάθηκε από το ψυγείο.
Σήμερα, τα κορνιώτικα αγγεία υπενθυμίζουν έναν τρόπο ζωής όπου κάθε αντικείμενο είχε συγκεκριμένο ρόλο και κατασκευαζόταν με τα υλικά και τις τεχνικές του τόπου. Η παραδοσιακή αγγειοπλαστική του Κόρνου εξακολουθεί να αναγνωρίζεται ως σημαντικό κομμάτι της κυπριακής χειροτεχνίας, ενώ η κατασκευή και η παρουσίαση των αγγείων κρατούν ζωντανή τη μνήμη μιας τέχνης που διαμόρφωσε την ταυτότητα του χωριού.
Κατερίνα Χριστοφή
