Υπάρχουν διαδρομές που δεν τις περπατάς απλώς· τις αισθάνεσαι. Το Μονοπάτι Μελέτης της Φύσης «Ζάλακας» στην Τριμίκλινη είναι μία από αυτές. Μια διαδρομή που ξετυλίγεται ανάμεσα στη φύση και την ιστορία, αποκαλύπτοντας βήμα προς βήμα μικρές εικόνες από το παρελθόν και το φυσικό τοπίο της περιοχής.
Με αφετηρία το κέντρο της κοινότητας, ανάμεσα στην ιστορική εκκλησία της Παναγίας Ελεούσας, που χρονολογείται από τον 16ο αιώνα, και τον δημόσιο χώρο στάθμευσης, ο επισκέπτης αφήνει πίσω του τον ρυθμό της καθημερινότητας και ξεκινά μια κυκλική πορεία μήκους 8,70 χιλιομέτρων. Η διαδρομή βρίσκεται σε υψόμετρο από 550 έως 730 μέτρα και χαρακτηρίζεται ως βαθμού δυσκολίας 2, γεγονός που την καθιστά προσιτή σε όσους θέλουν να γνωρίσουν την περιοχή περπατώντας.
Τα πρώτα βήματα περνούν μέσα από τον παραδοσιακό ιστορικό πυρήνα της Τριμίκλινης. Για περίπου 300 μέτρα, το μονοπάτι διασχίζει παλιές γειτονιές και οδηγεί τον περιπατητή προς την ανατολική πλευρά του χωριού. Εκεί βρίσκεται η είσοδος της χωμάτινης διαδρομής, όπου υπάρχει ενημερωτική πινακίδα με τον χάρτη του μονοπατιού, χώρος ξεκούρασης και βρύση με πόσιμο νερό.
Και κάπου εδώ αρχίζει να ξεδιπλώνεται μια άλλη Τριμίκλινη. Μια Τριμίκλινη που κουβαλά τις μνήμες των ανθρώπων της και τη σχέση τους με το νερό.
Κατά μήκος της διαδρομής συναντά κανείς το παλιό υδραγωγείο, ένα κτίσμα που χρονολογείται πριν από το 1900, αλλά και το νεότερο υδραγωγείο, το οποίο κατασκευάστηκε το 1947. Περίπου 600 μέτρα πιο κάτω βρίσκονται οι παλιές πηγές νερού, χτισμένες με πέτρα. Είναι σημεία που σήμερα μπορεί να μοιάζουν ήσυχα και ξεχασμένα, όμως κάποτε αποτελούσαν αναπόσπαστο κομμάτι της καθημερινής ζωής του χωριού.
Η διαδρομή συνεχίζεται κυκλικά, με τον περιπατητή να κινείται από τα βορειοανατολικά προς τα βορειοδυτικά της κοινότητας. Το τοπίο αλλάζει συνεχώς. Αγροτικοί δρόμοι, μονοπάτια και διαφορετικά είδη βλάστησης συνθέτουν ένα φυσικό σκηνικό που αφήνει χώρο στη σιωπή και στη θέα.
Στην πορεία, το μονοπάτι φτάνει στον κεντρικό δρόμο Λεμεσού – Πλατρών, νότια της κοινότητας, και στη συνέχεια κατευθύνεται προς τα βόρεια. Ένα από τα σημεία αναφοράς της διαδρομής είναι η παλιά βρύση του Ζήνωνα, πριν η πορεία οδηγήσει σε χώρο στάθμευσης στα νότια της κοινότητας.
Από εκεί, ο περιπατητής επιστρέφει προς την αφετηρία, χρησιμοποιώντας τα πεζοδρόμια του κεντρικού δρόμου μέχρι την πλατεία.
Όμως, ίσως το πιο όμορφο κομμάτι της διαδρομής δεν βρίσκεται σε κάποιο συγκεκριμένο σημείο του χάρτη. Βρίσκεται στις στιγμές που, χωρίς προειδοποίηση, το βλέμμα ανοίγει και αποκαλύπτει την πανοραμική θέα προς τις γύρω κοινότητες. Είναι εκεί που ο δρόμος μοιάζει να σταματά για λίγο και ο επισκέπτης έχει την ευκαιρία να πάρει μια βαθιά ανάσα και να κοιτάξει την περιοχή από ψηλά.
Το μονοπάτι «Ζάλακας» δεν είναι απλώς ένα μονοπάτι μέσα στη φύση. Είναι μια διαδρομή ανάμεσα σε δύο χρόνους. Από τη μια, το φυσικό τοπίο, τα φυτά, οι χωμάτινοι δρόμοι και η θέα. Από την άλλη, τα παλιά υδραγωγεία, οι πέτρινες πηγές, οι βρύσες και ο παραδοσιακός πυρήνας που κρατούν ζωντανά κομμάτια της ιστορίας της Τριμίκλινης.
Και ίσως αυτό να είναι και το μεγαλύτερο δώρο της διαδρομής: ότι για λίγες ώρες δεν περπατάς απλώς σε ένα χωριό. Περπατάς μέσα στην ιστορία του.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου | Με πληροφορίες και φωτογραφίες Κ.Σ.Τριμίκλινης
