Τον τελευταίο καιρό ζούμε ένα μοναδικό θέαμα: νόμοι ξεθάβονται από κάτι σκονισμένα συρτάρια, τους φυσάς και βγαίνει μέσα μυρωδιά από μπαρούτι και τάλαντα. Μετατρέπονται τα γρόσια σε λίρες, οι λίρες σε ευρώ, κι όλα αυτά για να εκσυγχρονιστούν – τρομάρα μας – πριν κατατεθούν στη Βουλή.
Άντε, το πρόστιμο για το γάβγισμα του σκύλου το καταπίνουμε. Λες, «πάει κι αυτό, ας το θεωρήσουμε πρόοδο». Αλλά πρόστιμο για ταχύτητα αλόγου; Για ανοιχτά παντζούρια μήπως και… χτυπήσουν οι αναβάτες; Για το τίναγμα χαλιών; Εκεί όχι μόνο τρίβεις τα μάτια σου, αλλά καταλήγεις να γελάς μέχρι να ψάχνεις χαρτομάντιλα.
Η Κύπρος του 2025 — και σε λίγο του 2026 — αντί να κοιτάζει προς το μέλλον, φαίνεται να ψάχνει κάποια χρυσόβουλα του 1800 για να τα κάνει νομοθεσία. Ειλικρινά, αν κάποιος πάρει στα χέρια του τέτοιο πρόστιμο, καλύτερα να μην πληρώσει σε ευρώ. Να φορτωθεί ένα τάλαντο στην πλάτη, να βάλει και μια χλαμύδα για το καλό, και να πάει να το καταθέσει. Βέβαια, τι μας εκπλήσσει πια;
Και μόνο που το καλοκαίρι οι Υπουργοί μας μας διαβεβαίωναν πως οι καμπάνες των χωριών είναι το “112”, καταλαβαίνεις ότι η λογική βρίσκεται σε διακοπές και δεν έχει αφήσει ούτε σημείωμα. Στα σοβαρά τώρα: ήρθε η ώρα αυτό το κράτος να κοιτάξει μπροστά, να λύσει πραγματικά προβλήματα και να αφήσει πίσω του τους απαρχαιωμένους νόμους, τα γρόσια, τα τάλαντα και τα… πράσινα άλογα.
Του Παναγιώτη Τούμπα
