Ο πεζός δεν περισσεύει

Share post:

Σχόλιο: Ενα πεζοδρόμιο κρίνεται από το αν μπορείς να το χρησιμοποιήσεις σε όλη τη διαδρομή, όχι από το αν υπάρχει στον χάρτη.

Σχόλιο

Η κατασκευή πεζοδρομίων δεν τελειώνει όταν τοποθετηθεί το τελευταίο πλακάκι. Τελειώνει, για τον άνθρωπο που περπατά, όταν μπορεί να φτάσει από την αρχή έως το τέλος της διαδρομής χωρίς να χρειαστεί να κατέβει στον δρόμο για να παρακάμψει ένα εμπόδιο.

Αυτό είναι ένα απλό κριτήριο για τις πόλεις μας. Μπορεί να το δοκιμάσει όποιος πηγαίνει στη δουλειά με τα πόδια, ένας γονιός με καρότσι, ένας άνθρωπος που χρησιμοποιεί αμαξίδιο ή κάποιος που δυσκολεύεται να ανεβαίνει και να κατεβαίνει από το κράσπεδο. Οι ανάγκες διαφέρουν, αλλά η συνέχεια της διαδρομής αφορά όλους.

Ο δρόμος δεν είναι μόνο το οδόστρωμα

Η ανάπλαση που αρχίζει στις 16 Νοεμβρίου στους Αγίους Ομολογητές προβλέπει, ανάμεσα σε άλλα, πεζοδρόμια και βελτίωση της προσβασιμότητας. Το έργο δείχνει πόσα διαφορετικά πράγματα καλείται να χωρέσει ένας δρόμος: δίκτυα, αυτοκίνητα, στάθμευση και ανθρώπους που κινούνται με τα πόδια.

Το ζητούμενο δεν είναι να εξαφανιστεί μια κατηγορία χρήστη για να εξυπηρετηθεί μια άλλη. Είναι να μη θεωρείται ο πεζός εκείνος που θα προσαρμοστεί στο υπόλοιπο του διαθέσιμου χώρου. Το περπάτημα αποτελεί κανονική μετακίνηση, με αφετηρία και προορισμό, όπως και η οδήγηση.

Μια διαδρομή μπορεί να λειτουργεί σωστά σε ένα τμήμα και να διακόπτεται στο επόμενο. Για τον χρήστη της, αυτή η διακοπή αναιρεί ένα μεγάλο μέρος της προηγούμενης προσπάθειας. Η πρόσβαση δεν μετριέται μόνο ανά οικοδομικό τετράγωνο ή ανά εργολαβία.

Οι μικρές αποφάσεις είναι ουσιαστικές

Η θέση μιας πινακίδας, ενός κάδου ή μιας κατασκευής μπορεί να μοιάζει λεπτομέρεια στον συνολικό σχεδιασμό. Για κάποιον που χρειάζεται συγκεκριμένο χώρο για να περάσει, όμως, γίνεται το κεντρικό ζήτημα της μετακίνησής του.

Το ίδιο ισχύει όταν ένας δημόσιος χώρος χρησιμοποιείται προσωρινά για άλλη ανάγκη. Η πραγματική δοκιμή είναι αν εξακολουθεί να υπάρχει σαφές και χρησιμοποιήσιμο πέρασμα. Η λύση δεν μπορεί να επαφίεται κάθε φορά στην ευελιξία του πεζού.

Αυτό αφορά και τη συντήρηση μετά την παράδοση ενός έργου. Ενα καλό πεζοδρόμιο χρειάζεται να παραμένει λειτουργικό όταν αρχίσουν η καθημερινή χρήση, οι παραδόσεις, οι επισκευές και οι μεταβολές γύρω του.

Η καθημερινή έξοδος

Συζητούμε συχνά για το πώς θα γίνουν οι πόλεις πιο ελκυστικές για βόλτα. Η αρχή μπορεί να είναι λιγότερο εντυπωσιακή και πολύ πιο χρήσιμη: να μπορείς να πας με ασφάλεια μέχρι το κατάστημα, τη στάση, το σχολείο ή την πλατεία.

Η ευκολία αυτή αλλάζει το ποιος μπορεί να βγει από το σπίτι χωρίς βοήθεια. Δεν αφορά μόνο την εικόνα της πόλης ούτε μια ειδική κατηγορία πολιτών. Αφορά το αν ο κοινός χώρος λειτουργεί πράγματι ως κοινός.

Related articles

Σταυροβούνι, η μονή πάνω στον βράχο

Στα 750 μέτρα, η παράδοση της Αγίας Ελένης συναντά τη σημερινή μοναστική ζωή. Η ιστορία, η Αγία Βαρβάρα και οι όροι επίσκεψης.

Τάφοι των Βασιλέων, χωρίς βασιλιάδες

Στην Πάφο, οι υπόγειες αυλές και οι δωρικοί κίονες έδωσαν το μεγαλοπρεπές όνομα. Οι ταφές συνδέονται με αξιωματούχους και αριστοκρατικές οικογένειες.

Παλουζές, το σταφύλι που τρώγεται με κουτάλι

Ο μούστος δένει με αλεύρι και γίνεται γλυκό. Μια παρασκευή που εξηγεί πώς η κυπριακή ύπαιθρος αξιοποιούσε τη σοδειά του αμπελιού.

Κυριακή στο γήπεδο με οικογενειακό εισιτήριο

Η Κύπρος υποδέχεται το Μαυροβούνιο στις 16:00 στο «Αλφαμέγα». €15 για δύο ενήλικες και έως τρία παιδιά στην ανατολική κερκίδα.

Δρούσεια, μια νύχτα πάνω από τον Ακάμα

Στο Droushia Heights η επιλογή δωματίου αλλάζει ανάλογα με την παρέα. Η βάση βρίσκεται στο χωριό, μακριά από τη λογική της παραλιακής διαμονής.

Κοιλάνι, πίσω από τα πιθάρια και τα αμπέλια

Στα Κρασοχώρια της Λεμεσού, η βόλτα περνά από τα πέτρινα σπίτια, την Αγία Μαύρη και τα προϊόντα του σταφυλιού.

Τεύκρος Ανθίας, η ζωή πίσω από τον «Αλήτη»

Από την Κοντέα και τη διδασκαλία στην Αθήνα, την εξορία και το Λονδίνο. Η διαδρομή ενός ποιητή που έγραψε για τους ανθρώπους στο περιθώριο.

Κούρης, η λίμνη πίσω από τη βρύση μας

Το μεγαλύτερο φράγμα της Κύπρου χωρά 115 εκατομμύρια κυβικά μέτρα. Μια στάση κοντά στη Λεμεσό εξηγεί ένα έργο που αφορά όλο το νησί.