Το αγρινό είναι ένα από τα πιο εντυπωσιακά και σπάνια ζώα της κυπριακής πανίδας και καθίσταται ένα από τα πιο σημαντικά ενδημικά είδη του νησιού. Πρόκειται για ένα είδος αγριοπρόβατου που εντοπίζεται αποκλειστικά στην Κύπρο, κυρίως σε μικρές αγέλες και σε ειδικά περιφραγμένους χώρους στο δάσος Πάφου – Σταυρός της Ψώκας. Θα έλεγε κανείς ότι με το δυνατό του σώμα και τα μεγάλα, γυριστά κέρατά του, το αγρινό αποτελεί σύμβολο αγριότητας, αντοχής και φυσικής ομορφιάς.
Το αγρινό αγαπά τα πυκνά δάση και τις απόκρημνες πλαγιές, όπου βρίσκει καταφύγιο και τροφή, γεγονός που το καθιστά πραγματικό «κυρίαρχο» των βουνών. Η παρουσία του στα κυπριακά δάση δεν είναι μόνο αισθητικά σημαντική, αλλά και ουσιαστική για την ισορροπία του οικοσυστήματος. Γι’ αυτό και σήμερα το αγρινό είναι αυστηρά προστατευόμενο είδος και το κυνήγι του απαγορεύεται, καθώς στο παρελθόν ο πληθυσμός του είχε μειωθεί επικίνδυνα.
Τα κέρατα του αγρινού και οι μεταβολές εμφάνισης και κοινωνικής ζωής του
Αξίζει ν’ αναφερθεί ότι το μήκος των κεράτων του κυμαίνεται μεταξύ 45 και 85 εκατοστά, ενώ τα θηλυκά αγρινά δεν έχουν κέρατα.
Σύμφωνα με τη Μεγάλη Κυπριακή Εγκυκλοπαίδεια, το συγκεκριμένο αυτό πανέμορφο ζώο της Κύπρου, έχει εντυπωσιακή μεταβολή στην εμφάνισή του ανάλογα με την εποχή και αυτό το κάνει να ξεχωρίζει. Κατά τους χειμερινούς μήνες, το τρίχωμά του γίνεται πυκνό για να κρατιέται ζεστό, με χρώμα καφέ ανοιχτό, ανοιχτόγκριζο στην πλάτη και μακρύ μαύρο στο κάτω μέρος του λαιμού. Αντιθέτως, το καλοκαίρι, το τρίχωμά του γίνεται κοντό και λείο, με όμορφο καφέ χρώμα και λευκό στο κάτω μέρος του σώματος, προσφέροντάς του μεγαλύτερη άνεση στις ζεστές θερμοκρασίες.
Η εμφάνισή του δεν είναι η μόνη που αλλάζει ανάλογα με τις εποχές, καθώς γίνεται μεταβολή και στην κοινωνική ζωή του. Συγκεκριμένα το φθινόπωρο, μετά το ζευγάρωμα, τα ζώα σχηματίζουν μεικτές αγέλες από δέκα μέχρι είκοσι αγρινών και ζουν μαζί όλη τη διάρκεια του χειμώνα. Την άνοιξη, όταν πλησιάζει ο τοκετός, τα ζώα χωρίζονται σε πιο μικρές ομάδες. Τα μικρά γεννιούνται τον Απρίλιο, ενώ κάθε θηλυκό γεννά συνήθως ένα, ενώ σπανιότερα δύο μικρά.
Αναμφισβήτητα, το αγρινό της Κύπρου αποτελεί σύμβολο της άγριας ομορφιάς που επέζησε μέσα στον χρόνο. Δεν είναι απλώς ένα ζώο, αλλά ένα ζωντανό κομμάτι της κυπριακής φυσικής κληρονομιάς και είναι χρέος όλων μας να κάνουμε τα αδύνατα δυνατά για να προστατευθεί, όσα χρόνια κι αν περάσουν.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου με πληροφορίες της Μεγάλης Κυπριακής Εγκυκλοπαίδειας