Τους γνωρίσαμε μέσα από το Instagram καθώς το βαρετό scrolling down της καραντίνας κάποιες φορές μπορεί να φανεί και χρήσιμο. Ένας λογαριασμός με πανέμορφες φωτογραφίες από μέρη της Κύπρου πάντα παρέα με ένα τραπεζούι (ελλ: τραπεζάκι). Καλή παρέα, ανάσες στην φύση, ένα μικρό τραπεζούι με μπρικάκι για καφέ… Ε τι άλλο μπορεί να θέλει κάποιος για να νιώσει εσωτερική ευτυχία;
Μιλώντας με τον Ανδρέα και τον Τίμο, δύο εκ των συμμετεχόντων της παρέας αυτής, μας εξηγούν ότι το κλείσιμο της εστίασης για μήνες λόγω κορωνοϊού δεν τους πτόησε αλλά αντιθέτως τους έκανε να επιστρέψουν στην φύση. Ετοίμασαν λίγα πράγματα, μπρικί για καφέ, καρέκλες και ανάμεσα τους και το τραπεζάκι που θα γινόταν τελικά το ορόσημο των εξορμήσεων που ξεκίνησαν δειλά-δειλά.
Όπως μας εξήγησαν κάθε φορά η παρέα αλλάζει σύμφωνα και με το πρόγραμμα του καθενός, η τοποθεσία επιλέγεται με στόχο να ανακαλύψουν μέρη που ίσως δεν γνώριζαν πιο πριν. Πράγμα που όπως αναφέρουν, πολλοί Κύπριοι το κάνουν λόγω της πανδημίας, αφού προσπαθούν να ανακαλύψουν όσα δεν έχουν δει για τόσα χρόνια στην χώρα μας.
Εστίασαν επίσης στο γεγονότος ότι ναι μεν αρκετός κόσμος έχει στραφεί στο εσωτερικό τουρισμό ωστόσο αυτό δεν πρέπει να γίνει η αφορμή να γεμίσουμε την Κύπρο σκουπίδια. Όπου κι αν πάνε μαζί με την παρέα και το τραπεζούδι τους, θεωρούν καθήκον τους τα πάντα να είναι καθαρά με την αποχώρηση τους από τον χώρο. Άλλωστε οι ομορφιές της Κύπρου είναι ο δικός μας θησαυρός που πρέπει να διατηρούμε όσο καλύτερα μπορούμε.
Επίσης, αν και γέννημα θρέμμα της πόλης αλλά και της επαρχίας της Λεμεσού, κάποια παιδιά από την παρέα είναι πρόσφυγες από το βόρειο τμήμα του νησιού και όπως δήλωσαν θα ήθελα να γνωρίσουν και τους τόπους της υπόλοιπης κατεχόμενης μας πατρίδας γιατί όχι και με συμπατριώτες μας Τουρκοκύπριους.
Τέλος ένας από τους πολύ αγαπημένους τους προορισμούς είναι η περιοχή του κόλπου της Επισκοπής όπου βρίσκεται η Παραλία Ζάπαλο, ενώ ποιητής της πάρεας Τίμος θέλησε να μας γράψει και ένα τσιαττιστό για τις περίπετειες που ζούν με το τραπεζούι τους.
“Με έναν τραπεζούιν άρκεψα την Κύπρο να γυρίσω,
τα πάμπολλα τα κάλλη της να τ’απαθανατίσω.
Εππήησα που όχτους τζαι βουνά, τζαι λασπωμένους λάκκους,
είσ̌εν φορές που έγλειασα παντές τζ’ εφόρουν τάκκους.
Με τον τσ̌ιζβέν μου έψησα, καφέν ωραίο μυρωδάτο,
τζαι έκατσα πας σε μιαν κορφή, τζαι πελλετώ πουκάτω.
Ένα νησούιν θκυό σπιθαμές θωρώ, που εν λείφκει ποττέ του,
τζαι άμμαν η παρέα εν καλή, αν έσ̌ει αήπιν πε το.”
Τα παιδιά της παρέας είναι: