Μερικές φωτογραφίες αξίζουν όσο χιλιάδες λέξεις. Η εικόνα αυτή, τραβηγμένη στα Λεύκαρα πριν από περίπου 50 χρόνια, αποτυπώνει μια καθημερινή σκηνή που σήμερα αποτελεί πολύτιμο κομμάτι της πολιτιστικής μας κληρονομιάς.
Καθισμένες έξω από τα πέτρινα σπίτια του χωριού, οι γυναίκες συνεχίζουν με υπομονή και δεξιοτεχνία το παραδοσιακό λευκαρίτικο κέντημα, μια τέχνη που πέρασε από γενιά σε γενιά και έκανε τα Λεύκαρα γνωστά σε ολόκληρο τον κόσμο. Δίπλα τους, τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε αυτό το περιβάλλον, παρακολουθώντας από μικρή ηλικία μια παράδοση που αποτελούσε αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής ζωής.
Στη φωτογραφία, από αριστερά προς τα δεξιά, εικονίζονται η Ευαγγελία Γιαλλουρή, η Αθανασία Κορτάρη (Ψαρού) και η Μαρούλλα Μουστούκκα (Φακκήρου). Τα δύο παιδιά είναι η Φωφώ Κορτάρη και η Δέσπω Μουστούκκα.
Για πολλές οικογένειες των Λευκάρων, το κέντημα δεν ήταν μόνο μια μορφή τέχνης, αλλά και σημαντική πηγή εισοδήματος. Οι γυναίκες αφιέρωναν αμέτρητες ώρες δημιουργώντας τα περίφημα λευκαρίτικα κεντήματα, τα οποία ταξίδεψαν σε όλο τον κόσμο και συνέβαλαν καθοριστικά στη φήμη του χωριού.
Σήμερα, τα Λευκαρίτικα αποτελούν αναγνωρισμένο στοιχείο της άυλης πολιτιστικής κληρονομιάς της UNESCO, διατηρώντας ζωντανή μια παράδοση αιώνων και υπενθυμίζοντας τον σημαντικό ρόλο που διαδραμάτισαν οι γυναίκες του χωριού στη διαφύλαξη της λαϊκής τέχνης της Κύπρου.
Κατερίνα Χριστοφή
