«Ασφυκτικές» οι Αφίξεις: Ουρές και ταλαιπωρία για τους ταξιδιώτες

Share post:

Η σημερινή εικόνα στον χώρο των Αφίξεων του αεροδρομίου μόνο ευχάριστη δεν είναι.

Όπως φαίνεται και στο βίντεο, δεκάδες ταξιδιώτες έχουν συγκεντρωθεί στον χώρο, δημιουργώντας συνωστισμό, με οικογένειες, μικρά παιδιά και επιβάτες με αποσκευές να περιμένουν μέσα σε ένα ιδιαίτερα πολυσύχναστο περιβάλλον.

Αύγουστος, βέβαια, σημαίνει αυξημένη ταξιδιωτική κίνηση για την Κύπρο. Ωστόσο, όταν τόσος κόσμος συγκεντρώνεται ταυτόχρονα στις Αφίξεις, η αναμονή και η ταλαιπωρία γίνονται ακόμη πιο δύσκολες — ιδιαίτερα για γονείς που ταξιδεύουν με μικρά παιδιά, ηλικιωμένους αλλά και όσους έχουν ήδη περάσει αρκετές ώρες στον δρόμο και στον αέρα.

Βαλίτσες, καρότσια, παιδιά και ταξιδιώτες ο ένας δίπλα στον άλλο συνθέτουν τη σημερινή εικόνα.

Δεν είναι ο κόσμος που μας ενοχλεί — είναι η ταλαιπωρία που δημιουργείται όταν οι υποδομές και η διαχείριση της αυξημένης κίνησης δεν επαρκούν ώστε η διαδικασία να γίνεται πιο ομαλά.

📍 Αφίξεις αεροδρομίου – Αύγουστος στην Κύπρο

Εσείς συναντήσατε παρόμοια εικόνα στα αεροδρόμια αυτές τις ημέρες;

Κατερίνα Χριστοφή

Related articles

Μια νύχτα στη Λεμύθου

Η Λεμύθου ως βάση για μια εκδρομή στη Μαραθάσα, με διαμονή σε αποκατεστημένο πέτρινο σπίτι.

Πώς πήρε το όνομά της η Κουμανδαρία

Το κάστρο του Κολοσσιού, τα χωριά γύρω από το Τρόοδος και τα σταφύλια που στεγνώνουν στον ήλιο.

Το ασήμι δίπλα στο κέντημα στα Λεύκαρα

Στο σπίτι του Πάτσαλου, δύο τέχνες του χωριού συναντιούνται στα δωμάτια ενός παλιού αρχοντικού.

Ο Ρεμπώ στις όχθες του Λιοπετρίου

Πριν από την επιστροφή του στο Τρόοδος, ο Γάλλος ποιητής έβγαζε το ψωμί του σε λατομεία και εργοτάξια.

Κουλούρια με έψημα την Κυριακή στη Λόφου

Δύο εργαστήρια σε παραδοσιακή αυλή, κυνήγι θησαυρού στο χωριό και μουσική το βράδυ.

2026: Ο ρόλος της Εκκλησίας στην καταπολέμηση της μοναξιάς

Αναμφισβήτητα, η μοναξιά αποτελεί ένα σημαντικό κοινωνικό πρόβλημα της σύγχρονης εποχής. Παρά τις δυνατότητες επικοινωνίας που προσφέρει η...

Οι ελιές πριν φτάσουν στο πιάτο

Τσακκιστές, κολυμπάτες και κουμνιαστές. Πότε άνοιγε ο καρπός και πότε έμπαινε ολόκληρος στο δοχείο.

Με τα πόδια από την Περνέρα στη Συκιά

Τέσσερα και πλέον χιλιόμετρα δίπλα στη θάλασσα, με αφετηρία το αλιευτικό καταφύγιο του Αγίου Νικολάου.