Οι μαξίλλες της Πάφου και τα παστά σύκα της Τηλλυρίας ξεκινούσαν από τον ίδιο καρπό, με διαφορετική επεξεργασία.
Στη Λυσό της Πάφου η προετοιμασία για τα παστά σύκα άρχιζε όσο ο καρπός ήταν ακόμη πάνω στο δέντρο. Αφού τα μάζευαν, τα άπλωναν στο δώμα του σπιτιού. Υστερα τα περνούσαν από ζεστό νερό με μάραθο. Οι αποξηραμένοι καρποί λέγονταν μαξίλλες.
Ο καρπός έμενε στο δέντρο
Οταν άρχιζε να ωριμάζει, άλειφαν το κάτω μέρος του καρπού με λάδι. Χρησιμοποιούσαν καλάμι με βαμβάκι στην άκρη, ώστε να φτάνουν στον καρπό χωρίς να τον κόψουν. Αργότερα μάζευαν τα σύκα και τα άπλωναν στο δώμα για να ξεραθούν. Τα αποξηραμένα σύκα περνούσαν για λίγο από νερό με μάραθο, στράγγιζαν και αλευρώνονταν.
Αλλη τεχνική στην Τηλλυρία
Στην Τηλλυρία άφηναν πρώτα τους καρπούς να ωριμάσουν καλά και ύστερα τους μάζευαν. Η παραδοσιακή μέθοδος περιλάμβανε κάπνισμα με θειάφι και αρκετές ημέρες στον ήλιο. Στη Λυσό, αντίθετα, το πρώτο άλειμμα γινόταν πριν από τη συγκομιδή.
Τα παστά σύκα μπορούσαν έτσι να καταναλωθούν μήνες μετά τη συλλογή. Ο καρπός έμπαινε και σε συκόπιττες, μαζί με αμυγδαλόψιχα, γλυκάνισο και ροδόσταγμα. Οι μικρές στρογγυλές πίτες στέγνωναν επίσης στον ήλιο.
