Στην κυπριακή κουζίνα ο σκληρός καρπός μαλακώνει σιγά σιγά και γίνεται γλυκό του κουταλιού.
Το κυδώνι δεν τρώγεται εύκολα όπως έρχεται από το δέντρο. Η σάρκα του είναι σφιχτή και στο γλυκό του κουταλιού χρειάζεται βράσιμο ώσπου να μαλακώσει. Το καθάρισμα, το λεμόνι και ο χρόνος στο σιρόπι είναι τα βήματα που καθορίζουν την υφή του.
Από το περιβόλι στην κατσαρόλα
Στην κυπριακή παρασκευή ο καρπός καθαρίζεται από τη φλούδα και τα κουκούτσια. Τα κομμάτια μπαίνουν σε νερό με λεμόνι όσο περιμένουν να βράσουν, ώστε να μη σκουρύνουν πριν από το μαγείρεμα. Επειτα μαλακώνουν στο νερό και η ζάχαρη δένει το σιρόπι.
Η Πέπα Φρίξου, από την Πάχνα, περιέγραφε έναν τρόπο να δοκιμάσει το σιρόπι. Εβαζε λίγο σε ένα πιάτο και κοιτούσε αν η σταγόνα κρατούσε το σχήμα της. Αν άπλωνε, ήθελε κι άλλο βράσιμο. Στην εκδοχή της Μαρίνας Κοιλιαρή, από την Κυπερούντα, τα κομμάτια έμεναν με ζάχαρη και λεμόνι όλο το βράδυ πριν από το τελικό μαγείρεμα.
Ο καρπός κρατά το σχήμα του
Η προετοιμασία διαφέρει από εκείνη μιας μαρμελάδας. Στο γλυκό του κουταλιού ο καρπός σερβίρεται σε διακριτά κομμάτια με λίγο σιρόπι. Ο χρόνος στο νερό τα μαλακώνει, αλλά το ζητούμενο είναι να μη διαλυθούν όσο δένει το γλυκό. Γι’ αυτό βοηθά να έχουν παρόμοιο μέγεθος όταν μπαίνουν στην κατσαρόλα.
