Το κάστρο του Κολοσσιού, τα χωριά γύρω από το Τρόοδος και τα σταφύλια που στεγνώνουν στον ήλιο.
Η Κουμανδαρία πήρε το όνομά της από τη Μεγάλη Κομμανταρία των ιπποτών, με έδρα το Κολόσσι. Το κάστρο είναι μια στάση για όποιον θέλει να ακολουθήσει την ιστορία του κρασιού. Η διαδρομή για να δει πού καλλιεργούνται τα σταφύλια συνεχίζεται προς τις νότιες πλαγιές του Τροόδους.
Δεκατέσσερα χωριά ανήκουν στη ζώνη παραγωγής. Η ομώνυμη οινική διαδρομή περνά μεταξύ άλλων από τη Σιλίκου, τον Δωρό, τη Λάνια, τη Ζωοπηγή και το Καλό Χωριό. Τα αμπέλια βρίσκονται σε διαφορετικά υψόμετρα, ενώ οι στάσεις της διαδρομής περιλαμβάνουν και τόπους που συνδέονται με την ιστορία του κρασιού.
Ο ήλιος πριν από το πατητήρι
Οι παραγωγοί χρησιμοποιούν Μαύρο και Ξυνιστέρι, δύο κυπριακές ποικιλίες. Τα σταφύλια μαζεύονται αργά και απλώνονται στον ήλιο. Καθώς οι ρώγες χάνουν νερό, τα σάκχαρά τους συγκεντρώνονται. Μετά το πάτημα, ο πλούσιος μούστος περνά στη ζύμωση.
Στη Λάνια σώζεται παλιός ληνός, δηλαδή πατητήρι. Αν ξεκινήσεις από το Κολόσσι, η στάση εκεί συμπληρώνει την ιστορία του ονόματος με ένα κομμάτι της δουλειάς που γινόταν μετά τον τρύγο.
Ο.
