Το καλοκαίρι στην πανέμορφη Κύπρο μας δεν αλλάζει μόνο ο καιρός! Αλλάζει ολόκληρος ο ρυθμός της υπαίθρου και αυτό δεν μπορεί να το αμφισβητήσει κανείς. Τα μικρά χωριά κυρίως αυτά τα όμορφα βουνίσια που τον χειμώνα κινούνται αργά και ήσυχα, ξυπνούν απότομα μόλις αρχίσουν οι μεγάλες ζέστες. Σκεφτείτε: οι αυλές ανοίγουν, τα καφενεία γεμίζουν φωνές και οι δρόμοι αποκτούν ξανά ζωή!
Στα ορεινά χωριά οι πρώτοι επισκέπτες φτάνουν από νωρίς. Οικογένειες που ζουν στις πόλεις επιστρέφουν στα πατρικά σπίτια ή εξοχικά τους για λίγες μέρες δροσιάς. Τα πρωινά μυρίζουν γιασεμί, βασιλικό και ξύλο από παλιά σπίτια που μένουν ανοιχτά όλη μέρα για να περνά ο αέρας και να διατηρούν αυτή τη φρεσκάδα της παράδοσης.
Οι πλατείες γεμίζουν ξανά
Εκεί που τον χειμώνα συναντά κανείς λίγους μόνιμους κατοίκους, το καλοκαίρι οι πλατείες γεμίζουν παιδικές φωνές, παρέες και ηλικιωμένους που βγάζουν καρέκλες έξω από τα σπίτια. Το καφενείο γίνεται ξανά σημείο συνάντησης και όλοι μιλάνε για το υπέροχο πρωινό και μεσημεριανό στο χωριό.
Οι συζητήσεις κρατούν μέχρι αργά το βράδυ. Άλλοι μιλούν για τα προς το ζην τους, άλλοι για τα παιδιά τους που ήρθαν από τη Λευκωσία, τη Λεμεσό ή το εξωτερικό μόνο για διακοπές. Είναι σαν να λέει κάποιος… ότι τα χωριά αποκτούν για λίγους μήνες έναν πληθυσμό που θυμίζει παλιότερες εποχές!
Τα πανηγύρια και οι καλοκαιρινές γιορτές
Μαζί με τον κόσμο επιστρέφουν και τα πανηγύρια, αλλά και τα μεγάλα φεστιβάλ που θεωρούνται πλέον θεσμοί. Σχεδόν κάθε χωριό οργανώνει γιορτές αφιερωμένες σε τοπικά προϊόντα ή ακόμα και σε θρησκευτικές εορτές. Στήνονται πάγκοι με λουκουμάδες, σουβλάκια, σούβλες, χαλούμια, τραχανά, παραδοσιακά γλυκά και άλλα κυπριακά εδέσματα, ενώ οι παραδοσιακές μουσικές που συνοδεύονται με χορούς, ακούγονται μέχρι τα μεσάνυχτα.
Οι επισκέπτες δεν έρχονται μόνο για φαγητό ή διασκέδαση. Για πολλούς Κυπρίους, το καλοκαίρι στο χωριό είναι επιστροφή στη μνήμη: στα σπίτια των παππούδων, των γονιών τους, στις αυλές με τις κληματαριές και στα βράδια… χωρίς βιασύνη.
Η καθημερινότητα αλλάζει ρυθμό
Λίγοι θα μπορούσαν να αμφισβητήσουν ότι τις μεσημεριανές ώρες η ζωή στο χωριό σχεδόν σταματά. Οι δρόμοι αδειάζουν από τη ζέστη και οι κουρτίνες κλείνουν για να περιορίσουν τον ήλιο – όσο μπορούν – μέσα στο σπίτι. Όμως μόλις πέσει ο ήλιος, το χωριό ξαναζωντανεύει.
Τα παιδιά παίζουν στις πλατείες, οι μυρωδιές από τα παραδοσιακά φαγητά βγαίνουν από τις κουζίνες και οι κάτοικοι περπατούν ξανά στα στενά για να δροσιστούν. Στα καφενεία ακούγονται γέλια, ο ήχος των ζαριών του ταβλιού και ιστορίες που επαναλαμβάνονται κάθε καλοκαίρι, χωρίς σταματημό.
Ανάμεσα στην παράδοση και τον τουρισμό
Είναι γεγονός πως τα τελευταία χρόνια, πολλά χωριά προσπαθούν να ισορροπήσουν ανάμεσα στην παράδοση και τον τουρισμό. Το βλέπουμε, άλλωστε, και με μια επίσκεψη στα χωριά. Παλιά σπίτια γίνονται ξενώνες, νέα καφεστιατόρια ανοίγουν σε πέτρινα κτίρια, μέσα σε παραδοσιακές καμάρες και επισκέπτες από το εξωτερικό (και όχι μόνο!) ανακαλύπτουν μια διαφορετική πλευρά της Κύπρου, πέρα από τις παραλίες και το απέραντο γαλάζιο της θάλασσας του νησιού μας.
Παρά τις αλλαγές, το βασικό στοιχείο μένει το ίδιο: το καλοκαίρι δίνει στα κυπριακά χωριά μια αίσθηση επιστροφής και μνήμες. Έστω και για λίγους μήνες, οι μικρές κοινότητες γεμίζουν ξανά φως, φωνές και ζωή.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
