Το μαύρο υδρόβιο πουλί με το λευκό ράμφος ζει στην Κύπρο όλο τον χρόνο, ενώ τον χειμώνα οι αριθμοί του αυξάνονται.
Το λευκό ράμφος και το λευκό μέτωπο πάνω στο μαύρο φτέρωμα κάνουν τη φαλαρίδα εύκολα αναγνωρίσιμη. Στην Κύπρο είναι μόνιμος κάτοικος και αναπαράγεται στο νησί. Τον χειμώνα και στις περιόδους μετανάστευσης οι αριθμοί της αυξάνονται, καθώς φτάνουν επιπλέον πουλιά από άλλες περιοχές.
Η φαλαρίδα, Fulica atra, έχει μήκος περίπου 36–42 εκατοστά. Είναι μεγαλύτερη από τη νερόκοτα, με την οποία συχνά μοιράζεται τον ίδιο υγρότοπο. Η λευκή περιοχή του κεφαλιού είναι ένα άμεσο στοιχείο διάκρισης από το κόκκινο ράμφος της νερόκοτας.
Πόδια φτιαγμένα για διαφορετικές κινήσεις
Στα δάχτυλα της φαλαρίδας υπάρχουν πλατιοί λοβοί, που τη βοηθούν να κινείται μέσα στο νερό. Το πόδι της διαφέρει από το ενιαίο μεμβρανώδες πέλμα που συνήθως συνδέουμε με τις πάπιες. Αυτή η λεπτομέρεια φαίνεται πιο καθαρά όταν το πουλί βγαίνει στην όχθη.
Η παρουσία της σε έναν υγρότοπο δεν σημαίνει ότι πρόκειται για πάπια. Η συνολική μορφή, η κίνηση και το ράμφος της διαφέρουν. Μαζί με τη νερόκοτα ανήκει στα πουλιά που ο επισκέπτης χρειάζεται να ξεχωρίσει από τα διάφορα είδη πάπιας.
Η άμυνα της περιοχής της
Στην αναπαραγωγική περίοδο η φαλαρίδα υπερασπίζεται έντονα την περιοχή της. Δεν διστάζει να κινηθεί εναντίον πουλιών που εισβάλλουν σε αυτή. Η συμπεριφορά αφορά τον χώρο όπου ζευγαρώνει και φωλιάζει, όχι μια μόνιμη εικόνα όλων των ομάδων που συναντάμε τον χειμώνα.
Στην Κύπρο μπορεί να παρατηρηθεί στους υγροτόπους του νησιού. Η διατροφή της περιλαμβάνει σπόρους, ασπόνδυλα και ψάρια. Το ίδιο είδος μπορεί έτσι να αναζητεί τροφή στο νερό και να βγαίνει στη στεριά.
Μια χειμερινή ομάδα από φαλαρίδες μπορεί να περιλαμβάνει μόνιμα πουλιά της Κύπρου μαζί με επισκέπτες. Η εμφάνισή τους από μόνη της δεν επιτρέπει στον παρατηρητή να γνωρίζει από πού έφτασε το καθένα.
