Η Κύπρος, δυστυχώς, συνεχίζει να είναι ένας από τους κύριους τόπους παράνομης παγίδευσης πουλιών στην Ευρώπη. Το φαινόμενο αυτό, γνωστό ως poaching, έχει βαθιές ρίζες στο νησί και δείχνει να κλιμακώνεται, παρά τις νομοθεσίες και τις προσπάθειες προστασίας της άγριας ζωής.
Σύμφωνα με το Cyprus Mail, η οργάνωση Committee Against Bird Slaughter (CABS) καταγράφει δραματικά περιστατικά παράνομης θήρας στα ύψη του
Μαρώνι στην περιοχή Λάρνακας. Το 2025, εκτιμάται ότι ο ένας από τους μεγαλύτερους παράνομους θηρευτές, γνωστός ως Akas, σκοτώνει καθημερινά 500 έως 1.000 πουλιά τραγουδιστά, αριθμός που φτάνει συνολικά τις 35.000–70.000 ανά σεζόν.
Οι μέθοδοι που χρησιμοποιούνται περιλαμβάνουν δίκτυα, κολλητικά ξύλα (limesticks) και παράνομες ηλεκτρονικές συσκευές που προσελκύουν τα πουλιά τη νύχτα. Μετά την παγίδευση, τα πουλιά σκοτώνονται με φρικτό τρόπο, όπως έχει καταγράψει και το CABS σε ζωντανά βίντεο από τις αποστολές τους.
Το πρόβλημα δεν είναι μόνο η απώλεια χιλιάδων πουλιών, αλλά και η βία και η ατιμωρησία που συνοδεύουν τη δραστηριότητα αυτή. Οι παράνομοι θηρευτές εμφανίζονται επιθετικοί και απειλητικοί απέναντι στους ακτιβιστές, με περιστατικά εκφοβισμού ακόμα και με απειλές κατά της ζωής τους. Όπως αναφέρει ο Andrea Rutigliano, ακτιβιστής από την Ιταλία που δραστηριοποιείται στην Κύπρο για πάνω από 15 χρόνια, οι θηρευτές στην Κύπρο είναι πιο επιθετικοί από εκείνους σε άλλες χώρες λόγω της αδύναμης επιβολής των νόμων και των περιορισμένων ελέγχων.
Οι παράνομες πωλήσεις των πουλιών αποτελούν επίσης σημαντική οικονομική δραστηριότητα: τα πουλιά πωλούνται σε ιδιώτες ή εστιατόρια έναντι περίπου 6€ ανά πουλί, ενώ στα πιάτα των εστιατορίων η τιμή μπορεί να φτάσει τα 100–120€. Η Εκτίμηση της Υπηρεσίας Θήρας και Πανίδας τοποθετεί την αξία της παράνομης αγοράς γύρω στα 10 εκατομμύρια ευρώ ετησίως.
Παρά τις προσπάθειες της Κυπριακής Αστυνομίας και των βάσεων των Βρετανικών Δυνάμεων, η έλλειψη επαρκούς προσωπικού, εξοπλισμού και συνεργασίας με τις ΜΚΟ καθιστά την επιβολή των νόμων ανεπαρκή. Οι κυρώσεις για παραβάσεις, όπως η χρήση limesticks, είναι πολύ χαμηλές για να αποθαρρύνουν τους παραβάτες, ενώ πολλές υποθέσεις καταλήγουν σε εξωδικαστικές συμφωνίες, συχνά μικρότερες από τα κέρδη που αποκομίζουν οι θηρευτές.
Η κατάσταση γίνεται ακόμα πιο ανησυχητική όταν συνυπολογίσουμε ότι υπάρχουν πάνω από 2.800 σημεία παγίδευσης σε όλο το νησί, με 120–150 ενεργά σε κάθε σεζόν, και ότι οι ακτιβιστές εργάζονται καθημερινά από τη 1 π.μ. μέχρι τις 11 π.μ. για να καταγράψουν και να ειδοποιήσουν την αστυνομία. Η συντριπτική πλειοψηφία των ακτιβιστών προέρχεται από το εξωτερικό, καθώς οι Κύπριοι, ακόμα και οι πιο αφοσιωμένοι, φοβούνται για τη σωματική τους ακεραιότητα.
Η Κύπρος δεν μπορεί να συνεχίσει να χάνει τη μάχη αυτή. Η προστασία των πουλιών δεν είναι μόνο ηθική υποχρέωση, αλλά και θέμα περιβαλλοντικής ισορροπίας και τουριστικής εικόνας. Είναι επιτακτική ανάγκη:
- Ενίσχυση της δύναμης της Αντιπαραβατικής Μονάδας με περισσότερους αξιωματικούς και εξοπλισμό.
- Στενότερη συνεργασία με ΜΚΟ όπως το CABS και η BirdLife Cyprus.
- Αυστηροποίηση ποινών και πρόστιμων για όσους παρανομούν.
Χωρίς δράση, η «μάχη των φτερών» θα συνεχίσει να χάνεται, και κάθε χρόνο χιλιάδες πουλιά θα σκοτώνονται άδικα. Η Κύπρος χρειάζεται αποφασιστική στρατηγική και προστασία της άγριας ζωής, πριν η κατάσταση ξεφύγει ακόμα περισσότερο.
Γράφει η Κατερίνα Χριστοφή