Στο Κούριο, κοντά στην Επισκοπή, η πρώτη στάση είναι συνήθως το θέατρο. Από τις ψηλότερες κερκίδες φαίνεται γιατί το κτίσμα δύσκολα αποσπάται από το τοπίο. Το ημικύκλιο ανοίγει προς τον κόλπο, ενώ η σκηνή βρίσκεται χαμηλότερα, στο ίδιο οπτικό πεδίο με τη θάλασσα. Λίγο πιο πέρα, τα ψηφιδωτά στην οικία του Ευστολίου φέρνουν την επίσκεψη στην κλίμακα ενός δωματίου.
Το θέατρο πάνω από τον κόλπο
Η πρώτη κατασκευή του θεάτρου ανάγεται στον 2ο αιώνα π.Χ. Ο χώρος απέκτησε τη μορφή που γνωρίζουμε μέσα από διαδοχικές φάσεις και σήμερα φιλοξενεί παραστάσεις. Οι κερκίδες βοηθούν να διαβάσεις την κάτοψη με μια ματιά. Από το σημείο όπου καθόταν ο θεατής, η κίνηση στη σκηνή και το άνοιγμα της πλαγιάς χωρούν στην ίδια εικόνα.
Ενα σπίτι με λουτρά
Στην οικία του Ευστολίου, τα δάπεδα διατηρούν ψηφιδωτές παραστάσεις και επιγραφές. Το συγκρότημα περιλάμβανε λουτρά και χώρους με διαφορετικές χρήσεις. Η διαδοχή των δωματίων εξηγεί ένα κομμάτι της καθημερινότητας που δύσκολα διακρίνεται στα θεμέλια μιας απλής κάτοψης. Εκεί όπου το θέατρο συγκέντρωνε το βλέμμα σε ένα σημείο, το σπίτι το στρέφει χαμηλά, από δάπεδο σε δάπεδο.
Το αρχαίο στάδιο και το ιερό του Απόλλωνα Υλάτη βρίσκονται δυτικότερα, σε χωριστά σημεία του δρόμου προς την Πάφο. Αν ο χρόνος φτάνει για μία στάση, το θέατρο και η οικία του Ευστολίου βρίσκονται στον ίδιο αρχαιολογικό χώρο και δίνουν δύο διαφορετικές εικόνες της πόλης.
