Σε μια από τις πιο εντυπωσιακές γωνιές της Κύπρου, στο Μεταλλείο ΜΕΜΙ (Μεταλλείο Μεικτών Θειούχων), η εικόνα που αντικρίζει κανείς προκαλεί απογοήτευση.
Το σημείο διαθέτει παγκάκια, χώρο για να καθίσεις και να θαυμάσεις από ψηλά τη μοναδική γαλάζια–τιρκουάζ λίμνη που σχηματίστηκε στο παλιό μεταλλείο. Ένα τοπίο άγριας ομορφιάς. Ένα σημείο που θα μπορούσε να αποτελεί πρότυπο φυσικής και βιομηχανικής κληρονομιάς.
Κι όμως…
❗ Σκουπίδια παντού
Σακούλια, απορρίμματα και διάφορα σκουπίδια είναι πεταμένα στον χώρο. Αντί ο επισκέπτης να απολαμβάνει τη θέα και την ηρεμία, έρχεται αντιμέτωπος με εικόνες εγκατάλειψης.
Πώς είναι δυνατόν να πηγαίνουμε σε έναν τέτοιο χώρο, να καθόμαστε στα παγκάκια, να βγάζουμε φωτογραφίες, και στο τέλος να αφήνουμε πίσω μας σκουπίδια;
Η φύση δεν είναι σκουπιδότοπος. Δεν είναι “κάποιου άλλου” ευθύνη.
🎨 Βανδαλισμός και graffiti
Ακόμη πιο απογοητευτικό είναι το graffiti πάνω στην ενημερωτική πινακίδα του χώρου. Μια πινακίδα που υπάρχει για να ενημερώνει τους επισκέπτες για την ιστορία και τη γεωλογική σημασία του μεταλλείου, έχει βανδαλιστεί.
Γιατί;
Γιατί να καταστρέφουμε ό,τι έχει δημιουργηθεί για να ενημερώνει και να αναδεικνύει τον τόπο μας;
Ο σεβασμός προς το περιβάλλον και την πολιτιστική μας κληρονομιά δεν είναι επιλογή. Είναι υποχρέωση.
Η φύση μάς χαρίζει απλόχερα εικόνες μοναδικές.
Το λιγότερο που μπορούμε να κάνουμε είναι να της δείξουμε τον σεβασμό που της αξίζει.
Γράφει η Κατερίνα Χριστοφή
