Μια κυκλική διαδρομή 3,8 χιλιομέτρων με ανηφορικά σημεία, πεύκα και πέρασμα από το ανάχωμα. Τι χρειάζεται να γνωρίζει ο περιπατητής.
Το μονοπάτι του Ξυλιάτου ακολουθεί τη θέση της ανώτατης στάθμης του φράγματος, περνά από δασωμένα σημεία και επιστρέφει στην αφετηρία του. Είναι μια κυκλική διαδρομή 3,8 χιλιομέτρων, με εκτιμώμενη διάρκεια από μία έως μιάμιση ώρα.
Η απόσταση το κάνει πιο σύντομη επιλογή από μεγάλες ορεινές πεζοπορίες, αλλά ο δεύτερος βαθμός δυσκολίας δείχνει ότι δεν πρόκειται για εντελώς επίπεδη βόλτα δίπλα στο νερό. Υπάρχουν ανηφορικά τμήματα και αλλαγές επιφάνειας στην πορεία.
Πού αρχίζει και πώς επιστρέφει
Οι αφετηρίες που αναφέρονται στην επίσημη περιγραφή είναι ο υπερχειλιστής του φράγματος και ο εκδρομικός χώρος «Φράκτης του Ξυλιάτου». Ενας συνδετικός κλάδος περίπου 200 μέτρων ενώνει τον εκδρομικό χώρο με την κυκλική πορεία.
Η διαδρομή περιλαμβάνει πέρασμα από τεχνητή γέφυρα, ανηφορικό τμήμα και σύνδεση με τον δρόμο Ξυλιάτου–Λαγουδερών. Η επιστροφή ολοκληρώνεται μέσω του αναχώματος του φράγματος. Αυτή η αλληλουχία βοηθά να κατανοηθεί ο κύκλος πριν από την εκκίνηση.
Το υψόμετρο της αφετηρίας αναφέρεται στα 543 μέτρα και του ψηλότερου σημείου στα 601. Οι αριθμοί αυτοί περιγράφουν δύο θέσεις της διαδρομής· δεν αποτελούν μέτρηση όλων των επιμέρους αναβάσεων που θα συναντήσει κάποιος.
Το μονοπάτι δεν μετακινείται μαζί με το νερό
Η αναφορά στην ανώτατη στάθμη αφορά τη χάραξη της διαδρομής. Δεν σημαίνει ότι ο περιπατητής πρέπει να ακολουθεί κάθε φορά τη γραμμή όπου βρίσκεται το νερό, η οποία αλλάζει ανάλογα με την ποσότητα που αποθηκεύεται στο φράγμα.
Η διάκριση είναι χρήσιμη ιδιαίτερα όταν η στάθμη είναι χαμηλότερη. Η πεζοπορία γίνεται πάνω στη σημασμένη πορεία, όχι σε μια αυτοσχέδια διαδρομή που κατεβαίνει προς το νερό για να παραμείνει διαρκώς δίπλα του.
Το φράγμα αποτελεί μέρος του τοπίου και έργο διαχείρισης νερού. Η σημερινή εικόνα του δεν μπορεί να συναχθεί από παλιές φωτογραφίες με διαφορετική στάθμη. Η περιγραφή του μονοπατιού αφορά τα σταθερά χαρακτηριστικά της διαδρομής και όχι ανακοίνωση για την τρέχουσα πληρότητά του.
Παρατήρηση μέσα στο δάσος
Σε τμήμα της πορείας υπάρχουν πεύκα, λατζιές, αντρουκλιές, μυρτιές, σκλήθρα και λαδανιές. Η εναλλαγή βλάστησης δίνει ενδιαφέρον και στα σημεία όπου το νερό δεν κυριαρχεί στην εικόνα.
Οι επίσημες καταγραφές περιλαμβάνουν ενδημικά φυτά και διαφορετικά είδη πανίδας. Αυτό δεν συνιστά υπόσχεση ότι κάθε επισκέπτης θα δει τα ίδια ζώα ή όλα τα φυτά ανθισμένα σε μία έξοδο. Τον Νοέμβριο η εποχική εικόνα διαφέρει από εκείνη της άνοιξης.
Ο εκδρομικός χώρος επιτρέπει να διαχωριστούν οι επιλογές μιας παρέας: άλλοι μπορούν να ολοκληρώσουν τον κύκλο και άλλοι να παραμείνουν σε μια μικρότερη στάση. Η κοινή αφετηρία δεν σημαίνει ότι όλοι χρειάζεται να κάνουν την ίδια απόσταση.
