Το κυκλοφοριακό πρόβλημα αποτελεί πλέον μία από τις μεγαλύτερες καθημερινές προκλήσεις για χιλιάδες πολίτες, κυρίως, στις μεγάλες πόλεις της Κύπρου. Συγκεκριμένα, στη Λευκωσία και τη Λεμεσό, οι οδηγοί περνούν ολοένα και περισσότερο χρόνο στους δρόμους, ιδιαίτερα κατά τις ώρες αιχμής, με τις καθυστερήσεις να επηρεάζουν όχι μόνο την ποιότητα ζωής αλλά και την οικονομική δραστηριότητα.
Πρόσφατη έρευνα της TomTom, της ολλανδικής εταιρείας τεχνολογίας, (γνωστή παγκοσμίως για τα συστήματα πλοήγησης GPS, τους ψηφιακούς χάρτες και τις υπηρεσίες κίνησης σε πραγματικό χρόνο) έδειξε ότι οι πολίτες στην Κύπρο περνούν 100 ώρες κάθε χρόνο μέσα στα αυτοκίνητά τους λόγω κυκλοφοριακής συμφόρησης. Σύμφωνα με το en.philenews.com, η μελέτη της TomTom καλύπτει αποκλειστικά τις μεταφορές με αυτοκίνητο και όχι με άλλα μέσα μεταφοράς, πράγμα που επιβεβαιώνει τη συμφόρηση, η οποία δεν είναι απλώς περιστασιακή, αλλά ένα σταθερό καθημερινό φαινόμενο στις ώρες αιχμής, με αποτέλεσμα να αυξάνεται σημαντικά ο συνολικός χρόνος μετακίνησης για τους οδηγούς.
Η κατάσταση είναι ακόμη πιο έντονη στη Λεμεσό, όπου η ταχεία οικιστική και εμπορική ανάπτυξη των τελευταίων ετών έχει αυξήσει σημαντικά τον αριθμό των οχημάτων στους δρόμους. Μάλιστα, σύμφωνα με πρόσφατη μελέτη και το en.philenews.com, στον κυκλικό κόμβο του Αγίου Αθανασίου, ο οποίος θεωρείται ένα από τα πιο «επιβαρυμένα» σημεία του οδικού δικτύου, καταγράφονται έως και 96.000 οχήματα ημερησίως.
Πίσω από όλα αυτά, το βασικό πρόβλημα παραμένει η έντονη εξάρτηση από το ιδιωτικό αυτοκίνητο. Η χρήση των δημόσιων συγκοινωνιών παραμένει περιορισμένη, κυρίως επειδή δεν αποτελούν ακόμη πραγματική εναλλακτική επιλογή για τον μέσο πολίτη, είτε λόγω συχνότητας δρομολογίων είτε λόγω κάλυψης των περιοχών.
Λύσεις υπάρχουν… τελικά;
Μπορεί κάποιος να πει ότι λύσεις υπάρχουν. Οι ειδικοί συμφωνούν ότι το κυκλοφοριακό δεν αντιμετωπίζεται με μία μόνο παρέμβαση, αλλά με συνδυασμό μέτρων. Πρώτα και κύρια, απαιτείται ουσιαστική αναβάθμιση των δημόσιων μεταφορών, ώστε να γίνουν γρήγορες, συχνές και αξιόπιστες, ικανές να ανταγωνιστούν το αυτοκίνητο στην καθημερινή μετακίνηση. Παράλληλα, η δημιουργία λεωφορειολωρίδων θα μπορούσε να μειώσει σημαντικά τους χρόνους μετακίνησης.
Εξίσου σημαντική είναι η ανάγκη να μειωθεί η υπερβολική χρήση του αυτοκινήτου στο κέντρο των πόλεων, μέσα από μέτρα όπως η ελεγχόμενη στάθμευση, οι ζώνες περιορισμένης κυκλοφορίας και η αποθάρρυνση της εισόδου οχημάτων σε ήδη επιβαρυμένες περιοχές.
Την ίδια στιγμή, η ανάπτυξη ποδηλατοδρόμων και ασφαλών διαδρομών για πεζούς μπορεί να μειώσει τις μικρές μετακινήσεις με αυτοκίνητο, που αποτελούν μεγάλο ποσοστό της καθημερινής κίνησης. Ακόμη και μικρές αλλαγές στις συνήθειες μετακίνησης μπορούν να έχουν σημαντικό αντίκτυπο στη συνολική εικόνα.
Τέλος, σημαντικό ρόλο μπορεί να παίξει και η ευελιξία στον τρόπο εργασίας και λειτουργίας των υπηρεσιών. Η τηλεργασία και τα διαφορετικά ωράρια μπορούν να αποσυμφορήσουν τις ώρες αιχμής, μειώνοντας την πίεση στο οδικό δίκτυο.
Συμπερασματικά, το κυκλοφοριακό πρόβλημα στις πόλεις της Κύπρου δεν είναι άλυτο, αλλά απαιτεί χρόνο, σχεδιασμό και συνέπεια. Οι λύσεις υπάρχουν – το ζητούμενο είναι η εφαρμογή τους με τρόπο σταθερό και μακροπρόθεσμο, ώστε να αλλάξει ουσιαστικά ο τρόπος που κινούνται οι πόλεις.
Λύσεις υπάρχουν, αλλά δεν είναι μία και απλή. Το κυκλοφοριακό χάος (!) δεν λύνεται με περισσότερους δρόμους – λύνεται όταν αλλάξει ο τρόπος μετακίνησης των πολιτών και κάπως το σκεπτικό των πολιτών…
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
