Η παλιά και η νεότερη Αγία Μαρίνα, το Βασιλικό Παρεκκλήσι και η κοιλάδα κάτω από το Σταυροβούνι.
Στα Πυργά της Λάρνακας η παλιά Αγία Μαρίνα, η νεότερη εκκλησία της κοινότητας και το Βασιλικό Παρεκκλήσι ανήκουν σε διαφορετικές εποχές. Η επίσκεψη μπορεί να ξεκινήσει από αυτή τη διάκριση, μέσα σε έναν οικισμό που βρίσκεται στους βόρειους πρόποδες του Σταυροβουνίου.
Το χωριό βρίσκεται σε υψόμετρο περίπου 270 μέτρων, ανάμεσα στον Κόρνο και στον Ψευδά. Απέχει περίπου 23 χιλιόμετρα από τη Λάρνακα και 30 από τη Λευκωσία. Μια μικρή κοιλάδα, την οποία διασχίζει παραπόταμος του Τρέμιθου, συνδέει τον οικισμό με τη γύρω αγροτική περιοχή.
Δύο εκκλησίες με το ίδιο όνομα
Η παλιά Αγία Μαρίνα βρίσκεται στη νότια πλευρά του ιστορικού πυρήνα. Χρονολογείται στον 12ο αιώνα και έχει θολωτή στέγη, με νάρθηκα που προστέθηκε αργότερα. Στον θόλο διατηρούνται τμήματα τοιχογραφιών.
Η νεότερη εκκλησία της Αγίας Μαρίνας πήρε το όνομά της από τον παλιό ναό. Βρίσκεται δίπλα στο Βασιλικό Παρεκκλήσι και εξυπηρετεί τη σημερινή κοινότητα. Η μεγάλη πρόσοψη, ο τρούλος και το καμπαναριό της ξεχωρίζουν από τη μορφή του μικρού μεσαιωνικού παρεκκλησιού.
Το παρεκκλήσι της φραγκικής περιόδου
Το Βασιλικό Παρεκκλήσι, γνωστό και ως Αγία Αικατερίνη, είναι μικρό μονόχωρο κτίσμα με καμαρωτή στέγη και χωρίς αψίδα. Σώζει τοιχογραφίες, βασιλικά οικόσημα και χαράγματα επισκεπτών παλαιότερων αιώνων.
Το παρεκκλήσι συνδέεται ιστορικά με τους Λουζινιανούς και τον βασιλιά Ιανό. Η μορφή του και οι σωζόμενες τοιχογραφίες διαφέρουν από εκείνες των γειτονικών ορθόδοξων ναών.
Η κοιλάδα έξω από τον πυρήνα
Στη γεωργική περιοχή των Πυργών καλλιεργούνται σιτηρά, πατάτες, λαχανικά, εσπεριδοειδή, ελιές και χαρουπιές. Στις πλαγιές η φυσική βλάστηση περιλαμβάνει πεύκα, αγριελιές, τρεμιθιές, σχίνους και θυμάρι.
Η τοπική παράδοση δίνει δύο διαφορετικές εξηγήσεις για το όνομα: η μία το συνδέει με το πυρρό χρώμα του εδάφους και η άλλη με τις φωτιές από παλιά καμίνια. Πρόκειται για εκδοχές της ονομασίας, που δεν πρέπει να διαβάζονται ως βέβαιη απόδειξη της προέλευσής της.
