Δεν είναι πάπια και δεν εμφανίζεται μόνο τον χειμώνα. Η νερόκοτα ζει στους κυπριακούς υγροτόπους όλο τον χρόνο και ξεχωρίζει από τη φαλαρίδα.
Ενα κόκκινο ράμφος με κίτρινη άκρη αρκεί συχνά για να ξεχωρίσεις τη νερόκοτα στην άκρη ενός υγροτόπου. Το πουλί, Gallinula chloropus, βρίσκεται στην Κύπρο όλο τον χρόνο, αν και στους μόνιμους κατοίκους προστίθενται περαστικά πουλιά και χειμερινοί επισκέπτες.
Η παρουσία ενός πουλιού στο νερό δεν το κάνει πάπια. Η νερόκοτα ανήκει στην ομάδα όπου βρίσκονται και οι φαλαρίδες και έχει διαφορετική σιλουέτα και συμπεριφορά.
Το χρώμα που τη διακρίνει
Από μακριά μπορεί να φαίνεται σχεδόν μαύρη. Από κοντά, η ράχη και οι φτερούγες είναι καστανές, ενώ χαμηλότερα το σώμα έχει πιο σκούρες αποχρώσεις. Στα πλάγια φαίνεται λευκή γραμμή και λευκό υπάρχει επίσης κάτω από την ουρά.
Το κόκκινο με κίτρινο ράμφος τη διαχωρίζει εύκολα από τη φαλαρίδα, η οποία έχει λευκό ράμφος και λευκή μετωπιαία πλάκα. Τα πόδια της νερόκοτας είναι πρασινωπά.
Κοντά στην όχθη
Στους κυπριακούς υγροτόπους αναζητά τροφή συνήθως κοντά στην άκρη του νερού. Τρέφεται με ασπόνδυλα, σπόρους και μικρά ψάρια, ενώ στο ευρύτερο διαιτολόγιο του είδους περιλαμβάνονται και υδρόβια φυτά.
Δεν είναι πάντα ήσυχη. Μπορεί να διώξει άλλες νερόκοτες ή διαφορετικά πουλιά που μπαίνουν στην περιοχή της. Αλλες φορές απομακρύνεται γρήγορα και χάνεται μέσα στα καλάμια.
Μόνιμος κάτοικος και επισκέπτης
Για την Κύπρο το είδος καταγράφεται ταυτόχρονα ως μόνιμος αναπαραγόμενος κάτοικος, χειμερινός επισκέπτης και περαστικό μεταναστευτικό πουλί. Οι χαρακτηρισμοί αυτοί περιγράφουν διαφορετικούς πληθυσμούς του ίδιου είδους.
Ενας χειμερινός περίπατος σε υγρότοπο μπορεί, επομένως, να τη φέρει μπροστά μας. Το ράμφος, οι λευκές γραμμές και η θέση κοντά στη βλάστηση είναι πιο χρήσιμα στοιχεία αναγνώρισης από το γενικό σκούρο χρώμα.
