Η Καθαρά Δευτέρα θεωρείται μία θρησκευτική μέρα με κοινωνική και οικολογική διάσταση, που συνδυάζει νηστεία, επαφή με τη φύση και οικογενειακές ή φιλικές συγκεντρώσεις. Είναι η πρώτη μέρα της Μεγάλης Σαρακοστής στην Ορθόδοξη Εκκλησία, η οποία σηματοδοτεί την αρχή της πνευματικής προετοιμασίας για το Πάσχα.
Αν και υποτίθεται ότι η Καθαρά Δευτέρα στην Κύπρο (πλέον) είναι μια γιορτή αφιερωμένη εξολοκλήρου στη φύση και στην επαφή με το περιβάλλον, εντούτοις, κάθε χρόνο παρατηρούμε το ίδιο απογοητευτικό φαινόμενο: χωράφια, πάρκα και βουνά να γεμίζουν με σκουπίδια λίγες μόνο ώρες μετά το τέλος της εξόρμησης.
Αποτσίγαρα, πλαστικά μιας χρήσης, πλαστικές σακούλες, συσκευασίες τροφίμων, όπως και καμένα κάρβουνα, παραμένουν στο πράσινο, επιβαρύνοντας το φυσικό περιβάλλον και θέτοντας σε κίνδυνο την πανίδα. Ξεχνάμε απλώς ότι η φύση δεν είναι χώρος προσωρινής εκτόνωσης, αλλά ένα κοινό αγαθό που οφείλουμε να προστατεύουμε, όλοι ανεξαιρέτως.
Η ευθύνη ξεκινά από τον καθένα μας ξεχωριστά. Η επιλογή επαναχρησιμοποιούμενων σκευών αντί για πλαστικά, η σωστή διαχείριση των απορριμμάτων και ο σεβασμός στον χώρο που μας φιλοξενεί είναι πράξεις απλές αλλά ουσιαστικές. Παράλληλα, οι τοπικές αρχές μπορούν να ενισχύσουν τους ελέγχους, την ενημέρωση και την παροχή κατάλληλων υποδομών, όμως χωρίς ατομική συνείδηση καμία πολιτική δεν αρκεί.
Με μια συνειδητή προσπάθεια τόσο σε ατομικό όσο και σε συλλογικό επίπεδο, η Καθαρά Δευτέρα θα μπορούσε να αποτελέσει παράδειγμα συνύπαρξης θρησκευτικής παράδοσης, κοινωνικής επαφής και σεβασμού προς το περιβάλλον.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
