Το γεφύρι του Τζιελεφού τραβά το βλέμμα με το ένα του τόξο. Κάτω περνά ο Διάριζος και γύρω το τοπίο αλλάζει ανάλογα με την εποχή, τη στάθμη του νερού και το φως που φτάνει μέσα από τα δέντρα. Η φωτογραφία από την όχθη είναι μια καλή αρχή. Το ενδιαφέρον μεγαλώνει όταν σκεφτείς ότι αυτή η στενή πέτρινη κατασκευή εξυπηρετούσε ανθρώπους που χρειάζονταν να περάσουν απέναντι μαζί με το φορτίο τους.
Βρίσκεται στην επαρχία Πάφου, κοντά στην περιοχή του Αγίου Νικολάου, μέσα στο δίκτυο των παλιών γεφυριών του δάσους. Η ονομασία συναντάται και με διαφορετικές γραφές. Στον προγραμματισμό της διαδρομής φρόντισε να εντοπίσεις το συγκεκριμένο γεφύρι στον χάρτη, μαζί με τον δρόμο από τον οποίο θα το προσεγγίσεις.
Ενα πέρασμα ανάμεσα σε χωριά
Το μεσαιωνικό γεφύρι συνέδεε κοινότητες στις δύο πλευρές του ποταμού. Στις παλιές διαδρομές αναφέρονται, μεταξύ άλλων, το Μηλικούρι, τα Βρέτσια, ο Αγιος Ιωάννης, ο Αγιος Νικόλαος, τα Καμινάρια και οι Τρεις Ελιές. Η θέση του είχε επομένως πρακτική αξία. Η μετακίνηση μέσα σε ένα δασωμένο τοπίο με χαράδρες και νερό απαιτούσε σταθερά περάσματα.
Η μορφή του καταστρώματος δείχνει και τα όρια της παλιάς κίνησης. Ο επισκέπτης που σήμερα περνά για λίγα λεπτά ακολουθεί μια κατασκευή σχεδιασμένη για διαφορετικό τρόπο ταξιδιού. Κοίτα την κλίση, το πλάτος και το πώς το τόξο πατά στις δύο όχθες. Αυτές οι λεπτομέρειες εξηγούν περισσότερα από μια γενική φωτογραφία της πρόσοψης.
Ο Διάριζος δίνει τον ρυθμό
Μετά τις φθινοπωρινές βροχές, ο ποταμός μπορεί να έχει διαφορετική όψη από εκείνη του καλοκαιριού. Το νερό που βλέπεις εξαρτάται από τις βροχές στη λεκάνη του και από τη στιγμή της επίσκεψης. Στάσου σε σταθερό έδαφος και άφησε τη φωτογράφιση να ακολουθήσει τις συνθήκες. Η προσέγγιση σε βρεγμένες πέτρες για καλύτερο κάδρο αυξάνει τον κίνδυνο ολίσθησης.
Το ίδιο ισχύει για μια βόλτα με παιδιά. Ενας ενήλικας χρειάζεται να παραμένει κοντά τους στο γεφύρι και στις όχθες. Για την παρατήρηση αρκεί ένα σημείο από το οποίο διακρίνεται το τόξο, το νερό και το γύρω δάσος. Η απέναντι όχθη δίνει διαφορετική γωνία μόνο εφόσον η πρόσβαση είναι ασφαλής.
Πώς συνδέεται με τα άλλα γεφύρια
Το μονοπάτι «Ενετικά Γεφύρια» ενώνει τα γεφύρια της Ελιάς, του Τζιελεφού και του Ρουδιά. Πρόκειται για γραμμική διαδρομή, χωρισμένη σε επιμέρους τμήματα. Το τμήμα από το γεφύρι της Ελιάς προς τον Τζιελεφό και το Σταυρί αναφέρεται με μήκος 3,9 χιλιομέτρων. Το επόμενο προς τον Ρουδιά είναι μεγαλύτερο και απαιτεί χωριστό υπολογισμό χρόνου.
Η σύντομη στάση στο γεφύρι και η πεζοπορία στο σύνολο της διαδρομής είναι δύο διαφορετικά προγράμματα. Για τη δεύτερη χρειάζεσαι χάρτη, επαρκές φως και σχεδιασμό επιστροφής, αφού η αφετηρία και το τέλος δεν συμπίπτουν. Η σήμανση και οι τρέχουσες οδηγίες του Τμήματος Δασών καθορίζουν την κίνηση στο μονοπάτι.
Πριν μπεις στο δάσος
Ελεγξε τον δρόμο πρόσβασης και την κατάσταση του καιρού πριν φύγεις από το κοντινότερο χωριό. Οι δασικοί δρόμοι μπορεί να διαφέρουν ως προς την επιφάνεια και την καταλληλότητα για το όχημά σου. Υπολόγισε χρόνο για επιστροφή πριν νυχτώσει και πάρε μαζί σου ό,τι χρειάζεται για μια στάση χωρίς να αφήσεις απορρίμματα. Το γεφύρι κερδίζει όταν το δεις ως μέρος μιας διαδρομής και του ποταμού που εξακολουθεί να περνά από κάτω.
