Πολλοί θα υποστήριζαν ότι μέσα στην περίοδο των Χριστουγέννων, η παρουσία της Εκκλησίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι ναοί ανοίγουν τις πόρτες τους για να υποδεχθούν τους πιστούς, οι καμπάνες ηχούν πανηγυρικά και οι εκκλησιαστικές ακολουθίες καλούν τον άνθρωπο να αφήσει για λίγο πίσω την καθημερινότητα και την πίεσή της, ώστε να αναζητήσει την εσωτερική του γαλήνη.
Για πολλούς ανθρώπους, τα Χριστούγεννα αποτελούν μια αφορμή επιστροφής στην Εκκλησία. Ακόμη και εκείνοι που δεν έχουν συχνή επαφή με τη θρησκευτική ζωή, επιλέγουν αυτές τις ημέρες να βρεθούν στον ναό, να ανάψουν ένα κερί, να προσευχηθούν και να συμμετάσχουν στη Θεία Λειτουργία. Είναι μια ανάγκη που δεν περιορίζεται στην τήρηση ενός εθίμου, αλλά συνδέεται με την αναζήτηση νοήματος, παρηγοριάς και ελπίδας.
Σε μια εποχή όπου οι κοινωνικές και οικονομικές πιέσεις, η μοναξιά, η ανασφάλεια και οι δυσκολίες της καθημερινότητας επηρεάζουν ολοένα και περισσότερο τη ζωή των ανθρώπων, η Εκκλησία καλείται να διαδραματίσει έναν ουσιαστικό ρόλο. Να παραμένει ένας χώρος ανοιχτός για όλους. Για εκείνον που δοκιμάζεται, για τον άνθρωπο που πενθεί, για το ηλικιωμένο άτομο που αισθάνεται μόνο, για τον νέο που αναζητά απαντήσεις – «βομβαρδισμένος» από απορίες, αλλά και για κάθε πιστό που έχει ανάγκη να νιώσει ότι δεν είναι μόνος.
Η σχέση των πιστών με την Εκκλησία, ωστόσο, δεν θα πρέπει να περιορίζεται στις μεγάλες θρησκευτικές εορτές. Δεν είναι μόνο οι μεγάλες γιορτές, όπως τα Χριστούγεννα και το Πάσχα που έχουν θέση στην πνευματική ζωή του ανθρώπου. Η πίστη, εφόσον αποτελεί συνειδητή επιλογή, χρειάζεται συνέχεια, συμμετοχή και ουσιαστική σχέση με την εκκλησιαστική κοινότητα.
Ταυτόχρονα, η ανάγκη αυτή είναι αμφίδρομη. Όπως οι πιστοί έχουν ανάγκη την Εκκλησία, έτσι και η Εκκλησία χρειάζεται τους ανθρώπους της. Χρειάζεται τη συμμετοχή τους, την εμπιστοσύνη τους, την παρουσία τους στις λειτουργίες, αλλά και τη διάθεσή τους να μεταφέρουν στην καθημερινή ζωή τις αξίες που διδάσκει το Ευαγγέλιο.
Το ζητούμενο, λοιπόν, δεν είναι μόνο να γεμίσουν οι ναοί τα Χριστούγεννα. Είναι να μη μένουν άδειοι από ανθρώπινη παρουσία και πνευματική ζωή τις υπόλοιπες ημέρες του χρόνου. Να αποτελούν ζωντανά κύτταρα της κοινωνίας, με ουσιαστική προσφορά, ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και ανοιχτές πόρτες για όσους αναζητούν ένα στήριγμα.
Ίσως τελικά αυτό να είναι και ένα από τα σημαντικότερα μηνύματα των Χριστουγέννων: η επιστροφή στην ουσία της πίστης και η ανακάλυψη ξανά της σχέσης του ανθρώπου με τον Θεό και τον συνάνθρωπό του.
Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου
