Κιτρόμηλο, το πικρό που έγινε κέρασμα

Share post:

Το νεράντζι έμπαινε στο βάζο και στο μπουκάλι. Οι διαφορετικοί τρόποι με τους οποίους η κυπριακή κουζίνα αξιοποίησε τη φλούδα και τον χυμό του.

Η πικράδα του κιτρόμηλου δεν το κράτησε έξω από την κυπριακή κουζίνα. Η φλούδα του έγινε γλυκό του κουταλιού και ο χυμός του κιτρομηλάδα. Ο ίδιος καρπός έδινε έτσι δύο διαφορετικά κεράσματα, με ξεχωριστή προετοιμασία.

Κιτρόμηλο είναι το νεράντζι. Στο γλυκό, το ζητούμενο είναι να περιοριστεί η πικράδα χωρίς να χαθεί το άρωμα· στο ποτό, να δημιουργηθεί ένας συμπυκνωμένος χυμός που αραιώνεται με νερό.

Η φλούδα θέλει χρόνο

Σε καταγεγραμμένη παρασκευή από την Πάχνα, ο καρπός τρίβεται εξωτερικά και κόβεται σε τέσσερα μέρη. Τα κομμάτια βράζονται, στραγγίζονται και τυλίγονται, με μια οδοντογλυφίδα να κρατά το σχήμα τους.

Ακολουθούν τέσσερις ημέρες μέσα σε νερό, το οποίο αλλάζει καθημερινά, για να φύγει μέρος της πικράδας. Την πέμπτη ημέρα προστίθενται η ζάχαρη και το νερό και αρχίζει το αργό βράσιμο για το σιρόπι.

Η διαδικασία αυτή εξηγεί γιατί ένα μικρό γλυκό στο πιατάκι μπορούσε να απαιτεί πολλές ημέρες δουλειάς. Η αναμονή και οι αλλαγές του νερού προηγούνταν του τελικού μαγειρέματος.

Δεν υπήρχε μία μόνο αναλογία

Οι παλιές συνταγές διαφέρουν στα υλικά και στις ποσότητες. Μία εκδοχή προβλέπει 50 κιτρόμηλα και πέντε κιλά ζάχαρη. Μια άλλη χρησιμοποιεί δέκα καρπούς, δύο κιλά ζάχαρη, λεμόνι και βανίλια.

Οι αναλογίες αυτές ανήκουν σε διαφορετικές καταγεγραμμένες παρασκευές. Δεν είναι ένας ενιαίος κανόνας για κάθε μέγεθος καρπού ή για κάθε ποσότητα φλούδας. Στην Πάχνα το γλυκό συνδέθηκε και με το κέρασμα στους αρραβώνες.

Ο χυμός πήγαινε στο μπουκάλι

Για την κιτρομηλάδα χρησιμοποιείται ο σουρωμένος χυμός. Σε συνταγή του Τμήματος Γεωργίας η αναλογία είναι τέσσερα ποτήρια χυμού προς έξι ποτήρια ζάχαρης.

Το μείγμα ζεσταίνεται με ανακάτεμα, χωρίς να κοχλάσει. Ο συμπυκνωμένος χυμός φυλάσσεται σε αποστειρωμένα μπουκάλια και αραιώνεται για να σερβιριστεί. Εδώ το χαρακτηριστικό άρωμα βρίσκεται στο ποτήρι, ενώ στο γλυκό μένει δεμένο στη φλούδα.

Related articles

Νερόκοτα, το κόκκινο ράμφος στα καλάμια

Δεν είναι πάπια και δεν εμφανίζεται μόνο τον χειμώνα. Η νερόκοτα ζει στους κυπριακούς υγροτόπους όλο τον χρόνο και ξεχωρίζει από τη φαλαρίδα.

Η γλιστρίδα δεν έμενε στη σαλάτα

Γλυστιρίδα ή αντράκλα: το σαρκώδες χόρτο είχε θέση στα ωμά σαλατικά, αλλά και σε μια καλοκαιρινή σούπα με γιαούρτι και δυόσμο.

Λίντρος, ο φακός μέσα στην παλιά αγορά

Ο Σουηδός αρχιτέκτονας κατέγραψε και τη ζωντανή πόλη της δεκαετίας του 1920. Στη Λευκωσία, μια αγορά που χάθηκε σώζεται μέσα στη δουλειά του.

Χρυσελεούσα, δύο εποχές στην Αθηένου

Από τον μικρό ναό του 15ου αιώνα στη μεγάλη εκκλησία του 20ού. Αντικείμενα τεσσάρων ενοριακών ναών αφηγούνται τη συνέχεια της κοινότητας.

Η παλιά Λευκωσία με ξεναγό την Πέμπτη

Δωρεάν απογευματινός περίπατος στις 19 Νοεμβρίου, 17:30–19:30. Στα αγγλικά η ξενάγηση στα σημεία αναφοράς της εντός των τειχών πόλης.

Κυπαρίσσι, το δέντρο με τις δύο μορφές

Το στενό, όρθιο κυπαρίσσι είναι μόνο η μία εικόνα του είδους. Στην κυπριακή φύση συναντάται και με κλαδιά που απλώνονται σχεδόν οριζόντια.

Χριστούγεννα και Εκκλησία: Η ανάγκη του ανθρώπου να βρίσκει ξανά τον δρόμο προς την πίστη

Πολλοί θα υποστήριζαν ότι μέσα στην περίοδο των Χριστουγέννων, η παρουσία της Εκκλησίας αποκτά ιδιαίτερη σημασία. Οι ναοί...

Πισσούρι, δωμάτιο κοντά στον κόλπο

Η διαμονή στην ακτή έχει διαφορετική αφετηρία από το χωριό στον λόφο. Ενα παράδειγμα ξενοδοχείου και όσα συνδέουν τις δύο πλευρές του Πισσουρίου.