Γλυστιρίδα ή αντράκλα: το σαρκώδες χόρτο είχε θέση στα ωμά σαλατικά, αλλά και σε μια καλοκαιρινή σούπα με γιαούρτι και δυόσμο.
Η γλιστρίδα είχε περισσότερες από μία θέσεις στο κυπριακό τραπέζι. Τρωγόταν με τα σαλατικά, αλλά έμπαινε και στη γιαουρτόσουπα, μαζί με κολοκύθι και δυόσμο. Η δεύτερη αυτή χρήση δείχνει μια πλευρά του φυτού που δεν περιορίζεται στη γνωστή σαλάτα.
Στην Κύπρο θα τη συναντήσεις και ως γλυστιρίδα ή αντράκλα. Το επιστημονικό της όνομα είναι Portulaca oleracea και χαρακτηριστικό της είναι τα μικρά, σαρκώδη φύλλα και οι επίσης σαρκώδεις βλαστοί.
Το χόρτο δίπλα στο κυρίως φαγητό
Στις παλιότερες συνήθειες της Κατωκοπιάς, τα σαλατικά δεν σερβίρονταν πάντοτε σε μια ανακατεμένη σαλάτα. Αγγούρια, ντομάτες, μαρούλι, κόλιανδρος, σέλινο, κρεμμύδι και γλιστρίδα μπορούσαν να μπαίνουν στο τραπέζι ως συνοδευτικά του κυρίως φαγητού.
Αυτή η χρήση έδινε στο φρέσκο χόρτο θέση δίπλα στην κατσαρόλα. Η ελαφρά ξινή και αλμυρή γεύση του εξηγεί γιατί χρησιμοποιείται και ωμό.
Η καλοκαιρινή γιαουρτόσουπα
Στην παλιά Λάρνακα καταγράφεται γιαουρτόσουπα με κολοκύθι, γλιστρίδα, δυόσμο και γιαούρτι. Πρόκειται για καλοκαιρινή παρασκευή, συνδεδεμένη με τον οικιακό κήπο και όχι με μια σύγχρονη διατροφική μόδα.
Η παρασκευή ανήκει στις διατροφικές συνήθειες της Λάρνακας του 19ου και του 20ού αιώνα. Το κολοκύθι και η γλιστρίδα έδιναν στη σούπα τα λαχανικά της, ενώ το γιαούρτι και ο δυόσμος συμπλήρωναν τη γεύση της.
Ωμή και μαγειρεμένη
Τα φύλλα και οι βλαστοί του φυτού χρησιμοποιούνται ωμά ή βραστά. Η υφή του μπορεί επίσης να βοηθήσει μια σούπα ή ένα φαγητό της κατσαρόλας να αποκτήσει πιο δεμένη σύσταση.
Η γλιστρίδα είναι, έτσι, ένα παράδειγμα του τρόπου με τον οποίο τα χόρτα άλλαζαν ρόλο ανάλογα με το φαγητό: άλλοτε φρέσκο συνοδευτικό και άλλοτε υλικό μέσα στην ίδια την κατσαρόλα.
