ΟΙ ΘΥΜΗΣΕΣ ΤΟΥ ΦΘΙΝΟΠΩΡΟΥ: Βολτάροντας στα πέτρινα παραδοσιακά σοκάκια των βουνίσιων χωριών

Share post:

Υπάρχει μια διαφορετική ομορφιά στα χωριά της ορεινής Κύπρου όταν φτάνει το φθινόπωρο. Το φως γίνεται πιο ήπιο, οι θερμοκρασίες χαμηλώνουν και τα πέτρινα σπίτια, τα στενά σοκάκια και οι παλιές αυλές μοιάζουν να αποκτούν μια νέα, πιο ζεστή ατμόσφαιρα.

Περπατώντας στα στενά παραδοσιακά σοκάκια, κυρίως αυτών των βουνίσιων χωριών, ο επισκέπτης συναντά εικόνες που μοιάζουν βγαλμένες από μια άλλη εποχή. Πέτρινοι τοίχοι, ξύλινες πόρτες, μικρά παράθυρα και αυλές με γλάστρες συνθέτουν ένα σκηνικό που αλλάζει διακριτικά με το πέρασμα των εποχών.

Τον Οκτώβριο, οι κληματαριές και τα δένδρα προσθέτουν τις δικές τους αποχρώσεις στο τοπίο. Τα φύλλα αρχίζουν να αλλάζουν χρώμα, ενώ ο χαμηλότερος ήλιος δημιουργεί έντονες φωτοσκιάσεις πάνω στις παλιές προσόψεις και στα πέτρινα δρομάκια.

Εκεί όπου ο χρόνος μοιάζει πιο αργός

Στα παραδοσιακά χωριά, η βόλτα δεν χρειάζεται συγκεκριμένο προορισμό. Ένα παλιό καφενείο στη γωνία, μια ξύλινη πόρτα μισάνοιχτη, μια αυλή γεμάτη λουλούδια ή μια κληματαριά που σκεπάζει ένα πέτρινο σπίτι μπορούν να γίνουν μικρές στάσεις σε μια φθινοπωρινή περιπλάνηση.

Είναι εικόνες καθημερινές, αλλά ταυτόχρονα πολύτιμες. Κρατούν ζωντανά στοιχεία της παραδοσιακής αρχιτεκτονικής και μιας άλλης μορφής ζωής, περισσότερο δεμένης με το χωριό, τη γειτονιά και τον δημόσιο χώρο.

Και ίσως αυτό να είναι το πιο όμορφο στοιχείο μιας φθινοπωρινής εξόρμησης στην ορεινή Κύπρο: ότι δεν χρειάζεται να αναζητήσεις κάτι εντυπωσιακό. Η ομορφιά βρίσκεται στις λεπτομέρειες.

Ένα φθινοπωρινό σκηνικό για φωτογραφίες

Τα παραδοσιακά χωριά προσφέρονται, ιδιαίτερα, για φωτογραφία αυτή την εποχή. Το φυσικό φως του Οκτωβρίου αναδεικνύει την υφή της πέτρας, ενώ τα φύλλα, οι κληματαριές και οι ξύλινες κατασκευές προσθέτουν χρώμα και βάθος στο κάδρο.

Ένα πέτρινο σοκάκι που οδηγεί σε μια παλιά πλατεία, μια ξύλινη πόρτα φωτισμένη από τον απογευματινό ήλιο ή ένα καφενείο με τραπεζάκια έξω μπορούν να γίνουν οι πρωταγωνιστές ενός διαφορετικού πορτρέτου της κυπριακής υπαίθρου.

Το φθινόπωρο δεν αλλάζει μόνο τα χρώματα της φύσης. Αλλάζει και τον τρόπο με τον οποίο βλέπουμε τα χωριά.

Και κάπου ανάμεσα στις πέτρες, στις παλιές πόρτες και στα φύλλα που αρχίζουν να πέφτουν, η Κύπρος αποκαλύπτει μια πιο ήσυχη, ζεστή και διαχρονική πλευρά της.

Γράφει η Χριστίνα Γεωργίου

Related articles

Ρόδι, ο χυμός και οι «παπαούρες»

Γλυκά, ξινά και γλυκόξινα ρόδια έδιναν διαφορετικές χρήσεις στην κουζίνα. Ο καρπός συνδέθηκε με το προσφάγι, το κέρασμα και τα έθιμα του γάμου.

Αλκυόνα, μια μπλε λάμψη πάνω από το νερό

Περνά κυρίως το φθινόπωρο και λίγες μένουν για τον χειμώνα. Το μικρό ψαροφάγο πουλί εμφανίζεται σε υγροτόπους και βραχώδεις ακτές της Κύπρου.

Νεόφυτος, ο έγκλειστος που έγραφε

Εμαθε τα πρώτα γράμματα στο μοναστήρι, δανειζόταν βιβλία και διαμόρφωσε ένα ασκητήριο στον βράχο. Η ζωή του ανθρώπου πίσω από τη μονή της Πάφου.

Αλαμάνος, η μονή και οι μοναχές της

Νότια του Πεντακώμου, μια μονή με μεσαιωνική αφετηρία συνεχίζει ως γυναικεία αδελφότητα. Η αγιογραφία και η καλλιέργεια είναι μέρος της ζωής της.

7ο LIDL WELLNESS CAMP: Ένα διήμερο γεμάτο γνώση, κίνηση και φροντίδα για όλη την οικογένεια – (Βίντεο)

Από τις συζητήσεις για την ψυχική υγεία και τη διατροφή μέχρι τη yoga, τον διαλογισμό και τα δημιουργικά...

Από το Σάββατο γιορτές στην Κακοπετριά

Στις 21 Νοεμβρίου αρχίζει η περίοδος του Χριστουγεννιάτικου Χωριού. Η διοργάνωση θα διαρκέσει μέχρι και τις 6 Ιανουαρίου.

Η ΑΗΚ επίσημος χορηγός της Εθνικής Ομάδας Καλαθοσφαίρισης σε Τροχοκάθισμα

Ενέργεια Ζωής σε κάθε Όνειρο Η Αρχή Ηλεκτρισμού Κύπρου (ΑΗΚ) και η Κυπριακή Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης (ΚΟΚ) πραγματοποίησαν την Τρίτη...

Παντζιάρκα, από το ξίδι στην κατσαρόλα

Τα κοκκινογούλια δεν ήταν μόνο σαλάτα. Στην Κατωκοπιά μαγειρεύονταν και με χοιρινό, ενώ η παρουσία τους στο νησί καταγράφεται ήδη τον 18ο αιώνα.